Müþrikler, haklarýnda gökten âyet inince,
O düþmanlýklarýný arttýrdýlar iyice.

Bilhassa Übey ibni Halef ve biraderi,
Pek çok üzüyorlardý Sevgili Peygamberi.

Çürümüþ bir kemiði, bir gün alýp eline,
Geldi o bahtsýz Übey, Allah’ýn Habibine.

Dedi ki: (Ya Muhammed, þu çürümüþ kemiði,
Bir gün, senin Allah’ýn diriltecek öyle mi?

Yani toz halindeki þu kemiði, sen yarýn,
Dirilteceðini mi sanýyorsun Allah’ýn?)

Sonra da ufaladý elinde hemen onu.
Ve yine Ona doðru üfleyerek tozunu,

Dedi ki: (Ya Muhammed, hiç olur mu böyle iþ?
Bu, çürüdükten sonra, kim diriltebilirmiþ?)

Peygamber efendimiz buyurdular ki: (Evet.
Rabbim, o kemikleri diriltir yarýn elbet.

Öldürür hem seni de, onu da cenâb-ý Hak.
Sonra seni diriltip, Cehenneme sokacak.)

Bu hadise üstüne, Hak teâlâ da hemen,
Bir âyet göndererek buyurdu ki mealen:

(De ki: O kâfirleri, hiç yok iken yaratan,
Ahiret gününde de diriltir yine yoktan.

Þu gökleri ve yeri yaratan Hak teâlâ,
Onu yaratmaya da muktedirdir pekala.)