Cafer hazretlerini dinleyince Necaþi,
Daha açýk olarak idrak etti bu iþi.

Dedi ki: (Sen Allah’ýn gönderdiði bir âyet,
Biliyorsan, bana da eyle onu tilavet.)

Hazret-i Cafer, ona, (Peki) deyip cevaben,
Baþladý okumaya Ankebut suresinden.

Necaþi dinleyince baþladý aðlamaya.
Ve hatta gözlerinden baþladý yaþ akmaya.

Ve dedi ki: (Ey Cafer, bu ne tatlý bir kelam.
Mümkünse okumaya az daha eyle devam.)

Cafer bin Ebi Talip, okudu biraz daha.
Necaþi duygulanýp, dedi: (Bunlar bî-baha.

Vallahi bu kelamlar ne güzel, ne doðrudur.
Ve bu, ayný kaynaktan fýþkýran tek bir nurdur.

Hazret-i Musa ile, Ýsa’ya da muhakkak,
Ayný bu kelamlardan gönderdi cenâb-ý Hak.)

Sonra o elçilere dönerek dedi ki: (Siz,
Nasýl geldiniz ise, aynen geri gidiniz!

Vallahi ben bunlarý, size teslim edemem.
Haklarýnda bir zerre kötülük düþünemem.)

Necaþi’nin yanýndan çýktýlar o elçiler.
Ertesi gün tekrardan izin alýp girdiler.

Dalkavukluk ederek, dediler: (Ey hükümdar!
Onlar, Ýsa hakkýnda çok kötü söylüyorlar.

Onlarý huzuruna tekrardan çaðýrarak,
Ne düþündüklerini öðreniver sorarak.)

Müminler, huzuruna girince Necaþi’nin,
Sordu: (Siz ne dersiniz hazret-i Ýsa için?)

Cafer bin Ebi Talip, dedi: (Peygamberimiz,
Bize nasýl dediyse, aynýsýný söyleriz.

O, Allah’ýn kulu ve Resulüdür elbette.
Bunu, Allah böylece bildiriyor âyette.

O, hazret-i Meryem’e, Allahü teâlânýn,
Ýlka buyurduðu bir, kelimedir bi hakkýn.

Nasýl Adem Nebi'yi, topraktan yarattýysa,
Babasýz yaratmýþtýr, hazret-i Ýsa’yý da.)

Necaþi bu cevabý beðenip, kabul edip,
Hemen yerden eline, bir çöp aldý eðilip.

Dedi: (Ben, þimdi size söylerim ki vallahi,
Aynen böyle söylüyor, hazret-i Ýsa dahi.

Ýsa Nebi’nin sözü, aynýdýr sizinkiyle.
Arada, þu çöp kadar ayrýlýk yoktur bile.

Sizleri ve yanýndan geldiðiniz o zatý,
Tebrik ederim ki O, söylüyor hakikatý.

Ýnandým ki o kiþi, Resulüdür Allah’ýn.
Ýncil’de de yazýlý geleceði o zatýn.

Vallahi buralarda olsaydý eðer o zat,
Gidip, ayaklarýný yýkardým Onun bizzat.

Gidiniz, þu ülkemin el deðmemiþ yerinde,
Yaþayýnýz huzur ve bir emniyet içinde.

Verseler daðlar kadar bana altýn ve para,
Yine sizden birini, uðratmam bir zarara.)

Kureyþ elçilerinden gelen hediyeleri,
(Ýhtiyacým yok) deyip, hepsini verdi geri.

Elçiler, meyus halde, melikin huzurundan,
Elleri boþ olarak ayrýldýlar o zaman.