Sevgili oðullarý (Kasým) ile (Abdullah),
Vefat ettiklerinde, üzüldü Resulullah.

Onlarýn vefatýna olmuþken çok muzdarip,
Peþinden, hastalandý amcasý (Ebu Talip).

Bunu duyan Kureyþli müþrikler dediler ki:
(Ebu Talip hastaymýþ, ölebilir de belki.

Gerçi o, Muhammed’i himayede çok gayret,
Ettiyse de, biz yine eyleyelim ziyaret.

Zira Arabistan’da, insanlar grup grup,
Ýmana geliyorlar, Ýslamiyet’i duyup.

Hamza gibi, bir dengi ve emsali olmayan,
Ve yine Ömer gibi, çok güçlü bir pehlivan,

Muhammed’e uyarak, Müslüman oldular hep.
Ýslam kuvvetleniyor her tarafta ruz-ü þeb.

Müminlerin sayýsý, gün be gün çoðalýyor.
Ve onlarýn sesleri, bir âlemi tutuyor.

Bu vaziyete göre, ya biz Ona uyarýz,
Yahut da, gerekecek cenge hazýrlanmamýz.

Gidip Ebu Talib’e edelim de bunu arz.
O bulsun aramýzý, yoksa bu, böyle olmaz.

Taarruz etmeyelim bizler Onun dinine.
O dahi saldýrmasýn badema bizimkine.)

Böylece konuþarak müþriklerden bir grup,
Gelip, Ebu Talib’in yastýðýna oturup,

Dediler: (Biliyoruz senin büyüklüðünü.
Ve kabul ediyoruz mutlak üstünlüðünü.

Korkarýz senden sonra, bizim ile Muhammed,
Uðraþýr da, arada devam eder husumet.

Geldik, barýþtýrasýn, bizi birbirimizle,
Ve artýk uðraþmasýn Muhammed dinimizle.)

Ebu Talip, Resulü davet edip yanýna,
Kureyþ’in teklifini, arz etti aynen Ona.

Resulullah buyurdu: (Ey Kureyþ, eðer ki siz,
Bana, bir tek kelime söyleyiverirseniz,

Siz hakim olursunuz Arab’a bu diyarda.
Size boyun eðerler, Arab olmayanlar da.)

Ebu Cehil dedi ki: (O kelime ne ise,
On mislini söyleriz, yeter ki bildir bize.)

Buyurdu: (La ilahe illallah söyleyiniz.
Ve bir de taptýðýnýz putlarý terk ediniz.)

Müþrikler, (Bunu kabul edemeyiz) diyerek,
Bir hýþýmla kalkarak, ettiler o yeri terk.

Ebu Talip dedi ki: (Onlardan istediðin,
Gayet yerinde idi, doðruyu söylediydin.)

Resul, Ebu Talib’in söylediði bu sözden,
Ümitlenip ve ona buyurdular ki hemen:

(La ilahe illallah de bir defa ey amca!
Ki, þefaat edeyim, ahirete varýnca.)

Dedi: (Onu söylersem, benim için der ki halk:
Ölümden korkusundan iman etti muhakkak.

Beni, böyle diyerek ayýplamalarýndan,
Korkuyorum) dedi ve mahrum oldu imandan.

Öleceði sýrada bir þeyler dedi, fakat,
(Ýþitmedim!) buyurdu onu Fahr-i kâinat.