Resulullah, gördüðü her kavme, kabileye,
Varýp bildiriyordu, (Hak Mabud birdir) diye.

Ve onlara derdi ki: (Ediniz bana yardým.
Ki, Allah’ýn dinini kullara anlatayým.)

Ve lakin hiçbir kimse, imana gelmiyordu.
Himaye ve yardýma, kimse yanaþmýyordu.

Ayrýca, yaparlardý türlü zulüm, iþkence.
Böyle sýkýntýlarla geçerdi gün ve gece.

Her nereye gitseydi, görüyordu eziyet.
Kime ne söyleseydi, iþitirdi hakaret.

Zeyd bin Harise ile, Ýslam’ýn tebliðine,
Taif’e gittiyse de, hakaret gördü yine.

O alçak Taifliler, Onu yuhaladýlar.
Gençleri toplayarak, hatta taþa tuttular.

Mübarek bacaklarý incinip yaralandý.
Zeyd’in baþý yarýlýp, kanlar içinde kaldý.

Kalbi çok incinmiþti o gün Taif ehline.
Üzgün ve yorgun halde, Mekke’ye döndü yine.

Her yeri düþman idi lakin Mekke þehrinin.
Gidecek bir yer yoktu o gece Resul için.

Doðruca, amcasýnýn kýzý Ümmü Hânî’ye,
Gidip çaldý kapýyý, ses geldi (Kim o?) diye.

Dýþardan seslendi ki: (Amcan oðlu Muhammed.
Misafir geldim sana, kabul edersen þayet.)

O, kapýyý açarak, dedi ki: (Senin gibi,
Þerefli misafire can feda elbette ki.

Ýnþallah hayýr vardýr, böyle geldin geceden.
Keþke geleceðini bildirseydin önceden.

Bir þeyler hazýrlardým ona göre yiyecek.
Ne yazýk, yok bir þeyim þimdi ikram edecek.)

Allah’ýn Sevgilisi, teþrif etti içeri.
Buyurdu ki: (Ýstemem bu dediðin þeyleri.

Hiçbiri gözümde yok, Rabbim görür, iþitir.
Ona ibadet için, bir yer bana yetiþir.)

Ümmü Hânî, Resule (Peki) dedi ve hemen,
Getirip arz eyledi, Ona ibrik ve leðen.

Gelen bir misafire bir ikramda bulunmak,
Ve onu, düþmanlarýn zararýndan korumak,

Araplarýn nezdinde, en þerefli ve büyük,
Vazife sayýlýrdý, hatta bir yükümlülük.

Bir evde, misafire zarar ziyan olmasý,
O ev sahibi için, olurdu yüz karasý.

Ümmü Hânî düþündü: Bunun düþmanlarý var.
Öldürmek istiyorlar hatta Onu düþmanlar.

O halde, þerefimi muhafaza edeyim.
Onu, sabaha kadar koruyup gözeteyim.

Alarak babasýnýn kýlýcýný anýnda,
Dolaþmaya baþladý evinin etrafýnda.

Allah’ýn Sevgilisi, o gün çok incinmiþti.
Kâfirlerden çok azar, hakaret iþitmiþti.

Abdest alýp baþladý, Rabbine yalvarmaya.
Mübarek gözlerinden, baþladý yaþ akmaya.

Ve kullarýn imana gelmesi için dahi,
Dua edip, Rabbine yalvardý bizatihi.

Lakin yorgun, üzgün ve çok açtý geldiðinde.
Hemen uyuyuverdi, hasýrýn üzerinde.