Mirac’a çýktýðýnda Peygamber efendimiz,
Ona selam vererek, buyurdu ki Rabbimiz:

(Ey Habibim, bu gece benim misafirimsin.
Öyleyse dile benden, ne ki arzu edersin?)

Peygamber efendimiz, hiç tereddüt etmeden,
(Ümmetimi isterim) diye arz etti hemen.

Yediyüz defa sordu Resule bunu Allah.
(Ümmetimi isterim) dedi hep Resulullah.

Hak teâlâ buyurdu: (Ey Habibim, neden hep,
Israren ümmetini edersin benden talep?)

Dedi ki: (Ya ilahi, isteyen sen, veren sen.
Þimdi, bana baðýþla ümmetimi tamamen.)

Hak teâlâ buyurdu: (Ey benim Peygamberim!
Ümmetinin hepsini affetmeye kadirim.

Ve lakin o takdirde, benim rahmetim ile,
Senin izz-ü þerefin, belli olmaz ayniyle.

Bir kýsmýný, bu gece sana baðýþlayayým,
Diðer iki kýsmýný, mahþere býrakayým.

Kýyamette onlarý edersin benden talep.
Ben dahi kalanýný, baðýþlarým o gün hep.

Tâ ki benim rahmetim, olsun açýk, aþikâr.
Senin dahi izzetin, olsun belli ve izhar.)

Peygamber efendimiz, hadis-i þerifinde,
Buyurdu: Ey Eshabým, ben Mirac gecesinde,

Allahü teâlâdan ettim ki þöyle talep:
Ümmetin hesabýný, bana ýsmarlasýn hep.

Buyurdu: (Þöyledir ki, senin bundan muradýn:
Kimse vakýf olmasýn, günahýna onlarýn.

Benim ise muradým, þöyle ki bu hususta:
Sen dahi görmeyesin onlarda kusur, hata.

Onlarýn iþlediði çirkin, kötü ahvali,
Herkes gibi sen dahi bilme, olma muttali.

Sen ki, Peygamberisin onlarýn ey Habibim!
Ben ise, ümmetinin Halýkýyým, Rabbiyim.

Onlarý, yeni görüp, ettin sen müþahede.
Bense nazar ederim, tâ ezelden ebede.)

Sonra da buyurdu ki: (Ey yüce Peygamberim!
Ümmetinin hepsine, þefkatim çoktur benim.

Onlarla söyleþmeyi sevmeseydim ben eðer,
Hiç hesaba çekmezdim onlarý yevm-i mahþer.

Muhatap eylemiþim, kendime ümmetini.
Onun için hesaba çekerim herbirini.

Yakýn gel ey Habibim, maksut, benim ve sensin.
Her ne ki halk eyledim, yarattým senin için.)

Sonra da buyurdu ki Resule cenâb-ý Hak:
(Aç mübarek gözünü, ayaðýn altýna bak.)

Resulullah, eðilip aþaðý baktýðýnda,
Bir avuç toprak gördü ayaðýnýn altýnda.

Buyurdu: (Ey Habibim, kâinatta ne ki var,
Mübarek ayaðýnýn tozudur hepsi onlar.

Ey Sevgili Habibim, nedir ol ki diledin?
Bir avuç topraða mý, þimdi minnet eyledin?

Bir dost eteðindeki tozu baðýþlamaktan,
Ümmetini affetmek, kolaydýr bana þu an.)