Müminler, bu ikinci Akabe biatiyle,
Sýðýnacak bir ülke bulmuþtu böylelikle.

Lakin bunu duyunca, o Mekkeli müþrikler,
Onlara iþkenceyi, çok þiddetlendirdiler.

Öyle ki, müminlere, Mekke’de hayat sürmek,
Tahammülü imkansýz bir hal aldý giderek.

Huzurlarýna gidip Allah’ýn Habibinin,
Müsaade istediler, Mekke’den göçmek için.

O günlerde idi ki, bir ara Resulullah,
Eshabýnýn yanýna teþrif etti bir sabah.

Buyurdu: (Ey Eshabým, bana, hicret yeriniz,
Bildirildi ki, o yer Medine’dir biliniz.

Oraya hicret edin Allah’ýn izni ile.
Birleþin, gidip diðer din kardeþlerinizle.

Rabbimiz kardeþ yaptý, size o müminleri.
Huzur bulacaðýnýz yurt kýldý hem o yeri.)

Resulün izni ile, artýk o memlekete,
Müminler, bölük bölük baþladýlar hicrete.

Ýtina ederlerdi ve lakin onlar þuna:
Ki, Mekkeli müþrikler varmasýnlar farkýna.

Dikkat çekmemek için, geceleri, sessizce,
Küçük kafilelerle giderlerdi gizlice.

Neden sonra, bu iþi anlayýp o müþrikler,
Mani olmak üzere, saldýrýya geçtiler.

Görebildiklerini çevirip yollarýndan,
Döverek, sonra hapse atarlardý ardýndan.

Buna raðmen müminler, katlanýp hep bunlara,
Düþtüler hicret için, bölük bölük yollara.

Lakin hazret-i Ömer, kýlýcýný kuþanýp,
Yanýna, oklarýný ve mýzraðýný alýp,

Müþriklerin önünde yürüdü Beytullaha.
Öylece tavaf etti Kâbe’yi yedi defa.

Sonra o müþriklere seslendi gür sesiyle.
Dedi: (Ýþte, dinimi korumak gayesiyle,

Ben de, Allah yolunda muhacir oluyorum.
Ve bilin ki, Medine yurduna gidiyorum.

Evet, karýsýný dul, çocuklarýný yetim,
Býrakmak istiyorsa aranýzda eðer kim,

Ve bana mani olmak istiyorsa kim eðer,
Þu vadinin ardýnda, önüme çýksýn o er.)

Ve yirmi Müslümaný alýp sonra yanýna,
Gittiler güpe gündüz Medine yollarýna.

Ömer ibnil Hattab’tan korkularýndan onlar,
Bu giden kafileye, hiç dokunamadýlar.

Göçün, ardý arkasý artýk kesilmiyordu.
Sahabe, akýn akýn hep hicret ediyordu.

Ebu Bekr-i Sýddýk da, bu ara hicret için,
Gelip, talep edince Resulden bir gün izin,

Buyurdu ki: (Sabreyle, bana dahi Rabbimiz,
Ýzin verir, hicrete, seninle gideriz biz.)

O, þaþkýnlýk içinde eyledi hemen sual,
Dedi: (Ya Resulallah, var mý böyle ihtimal?)

Allah’ýn Sevgilisi, buyurdu: (Vardýr, evet.)
Hazret-i Ebu Bekir, sevindi buna gayet.