Yattý hazret-i Ali Resulün yataðýna.
Fedaya hazýr idi nefsini her an Ona.

Hazret-i Cebrail’le Mikail’e, o zaman,
Þöyle bir emir geldi Hak teâlâ katýndan:

(Bu gece, arslanýmýn yanýnda bulununuz!
Onu, düþmanlarýnýn þerrinden koruyunuz.)

Geldi Cibril-i emin, durdu baþý ucunda.
Bekledi Mikail de gelip ayak ucunda.

Resulün çýkmasýný beklerken gece küffâr,
Biri gelip sordu ki: (Burda ne iþiniz var?)

Dediler: (Muhammed’i bekliyoruz þimdi biz.
Çýkar çýkmaz saldýrýp, hemen öldüreceðiz.)

Dedi: (O, çoktan çýktý, yemin ederim size.
Ve bir avuç topraðý saçtý üzerinize.)

Kâfirler, baþlarýna götürüp ellerini,
Buldular o saçýlan topraðýn eserini.

Hemen hücum ettiler o haneye anýnda.
Gördüler, Ali yatar Resulün yataðýnda.

Ondan, Resulullahý hemen sual ettiler.
(Bilmiyorum) deyince, dönüp geri gittiler.

Zira çekinirlerdi Aliyyül Mürteza’dan.
Korktular bunun için, fazla bir þey sormaktan.

Hazret-i Ebu Bekrin evine gidip küffâr,
Kapýyý, hýzlý hýzlý çalmaya baþladýlar.

Kýzý hazret-i Esma, kapýya çýktý derhal.
Onlar, Resulullahý ettiler ondan sual.

O cevap vermeyince, dövdüler fena halde.
Ve dediler: (Etrafa daðýlalým o halde.)

Resulü bulmak için, Mekke’de dört döndüler.
Lakin bulamayýnca, hep çýlgýna döndüler.

Velhasýl Resulullah, hazret-i Ebu Bekre,
Gelip hicret emrini, ona dedi bu kere.

Buyurdu: (Ya Eba Bekr, bana da hicret için,
Rabbimiz tarafýndan verildi bugün izin.)

O sual eyledi ki Resul-i müctebaya:
(Ben de beraber miyim sizin ile acaba?)

Resulullah, cevaben buyurdular ki: (Evet.)
Hazret-i Ebu Bekir sevindi buna gayet.

Ve hatta bu sevinci, oldu ki öyle içten,
Aðlayýp, gözlerinden yaþ aktý bu sevinçten.

Dedi: (Ya Resulallah, hazýr develerimiz.
Siz istediðinizi, lütfen kabul ediniz.)

Buyurdu: (Arzu etmem hediyeyi bu saat.
Develerden birini, bahasýyla bana sat.)

Hazret-i Ebu Bekir, bu kesin arzu ile,
Develerden birini, satýverdi Resule.

Kýlavuzluk için de Abdullah bin Ureykýt,
Adýndaki birini, gidip buldu o vakit.

Dedi: (Bu develeri, al, fakat üç gün sonra,
Getir Sevr daðýndaki falanca maðaraya.)