Kureyþ kâfirlerine, o Sevgili Peygamber,
Savaþý müteakip gönderdiler ki haber:

(Kurtulmalýk fidyesi ödemek þartý ile,
Götürebilirsiniz esirleri Mekke’ye.)

Yalnýz Resulullaha çok eza cefa eden,
Nadr bin Haris’in boynu, vuruldu o gün hemen.

Bir de, Resulullahýn, hicretten daha önce,
Beytullahta, namaza durduðunu görünce,

Bekleyip o Serverin secdeye indiðini,
Sonra, alýp ölmüþ bir deve iþkembesini,

Mübarek arkasýna koyan alçak ve bedbaht,
Bir kâfir var idi ki Ukbe bin Ebi Muayt,

Bu habisin boynu da vuruldu o gün yine.
O zaman Resulullah, hamd eyledi Rabbine.

Sonra, onun leþinin yakýnýna gelerek,
Þöyle hitab eyledi hem de yemin ederek:

(Allah’ý, Resulü ve Kur'aný inkâr eden,
Senin kadar kötü bir kimse bilmiyorum ben.)

Esirler, sahipleri gelip alana kadar,
Sahabe-i kiramýn yanlarýnda kaldýlar.

Peygamber-i ziþânýn emriyle, uzun süre,
Çok iyi muamele yapýldý esirlere.

Onlardan bir tanesi, anlatýyor ki bizzat:
(Esir olduðum evde, huzurluydum ve rahat.

Þefkatle muamele ediyorlardý bana.
Beni de alýrlardý her gün sofralarýna.

Ekmek az olsa idi, bana veriyorlardý.
Kendileri, ekmeksiz, sýrf hurma yiyorlardý.)

Baþka bir esir dahi anlatýr þöyle aynen:
(Müslümanlar, Bedir'den Medine’ye dönerken,

Kendi hayvanlarýna bindirdiler bizleri.
Onlar, yaya olarak yürüdü kendileri.)

Bedir musibetini duyunca Mekkeliler,
Bir anda þok geçirip, þaþkýn hale geldiler.

Hiç beklemedikleri, akýllardan geçmeyen,
Bir netice var idi orta yerde gerçekten.

Ýlk haberi getiren kimseye, bundan sebep,
Ýnanmadý kâfirler ve hatta Ebu Leheb.

Sonra Ebu Süfyan da, onu müteakiben,
Gelince, Ebu Leheb ona da sordu hemen:

(Ey kardeþimin oðlu, hele anlat bakalým.
Nasýl oldu, bu iþi almadý benim aklým.)

O dedi ki: (Hiç sorma, þuna emin olunuz.
Baðlandý sanki bizim ellerimiz, kolumuz.

Ýstedikleri gibi davrandý bize onlar.
Çoðumuzu öldürüp, çok da esir aldýlar.

Ben, Kureyþten kimseyi kýnamýyorum fakat,
Ellerinden geleni yaptýlar çünkü kat kat.

Lakin biz o sýrada, beyaz atlara binmiþ,
Yerle gök arasýnda, hem de beyaz giyinmiþ,

Bazý kimseler ile karþýlaþtýk ki o gün,
Onlara karþý koymak, deðildi asla mümkün.

Görüp tanýdýðýmýz kimseler deðildiler.
Çok kalabalýklardý, pek de kuvvetliydiler.)