Resulullahýn kýzý Fatýma hazretleri,
Yeni onbeþ yaþýna bastýðý günler idi.

Girdi bir hizmet için, Resulün huzuruna,
Resulullah, o ara nazar etti kýzýna.

Ve hemen müþahede etti ki o aralýk,
Evlenecek bir çaða eriþmiþ kýzý artýk.

O günden itibaren, Kureyþten çoklarý hep,
Gelip, Resulullahtan ettiler onu talep.

Eshabdan da çoklarý istediyse de, fakat,
O Server, hiçbirine eylemedi iltifat.

Ve hatta bu hususta buyurdular ki yine:
(Baðlýdýr onun iþi Rabbimizin emrine.)

Bir gün Ömer Faruk’la, hazret-i Ebu Bekir,
Görüþüp dediler ki: (Acaba hikmet nedir?

Ýstedi Fatýma'yý, Ali'den gayri gençler.
Ama yine vermedi hiçbirine o Server.

Haydi gidip soralým, biz bu iþi Ali'ye.
Fatýma’yý, Resulden istemez, acep niye?

Yoksa talep etmeye var mý bir mani hali?
Soralým, ne sebepten bekliyor böyle Ali?)

Bunu öðrenmek için, gittiler hemen ona.
Gördüler, su veriyor bir kimsenin baðýna.

Selam verip, onunla müsafahalaþtýlar.
Daha sonra oturup, bu mevzuyu açtýlar.

Dediler ki: (Ya Ali, öndesin her hayýrda.
Yüksek mertebedesin Resulullah yanýnda.

Fatýma’yý, çoklarý istedi, biliyorsun.
Kimseye verilmedi, sen neyi bekliyorsun?

Zannederiz bu devlet, sana nasib olacak.
Bunun sebebine de, yapýþmak lazým ancak.

Bu hususta, Eshabýn arzusu böyledir hep.
Resulden Fatýma'yý bir de sen eyle talep.)

Ali bin Ebi Talip, duyunca bu sözleri,
Sevinip, yaþla doldu o mübarek gözleri.

Dedi ki: (Benim dahi böyledir arzum, ama,
El darlýðý manidir böyle geri durmama.)

Ona, þöyle dedi ki hazret-i Ebu Bekir:
(Resulullah katýnda, bu, hiç mühim deðildir.

Mani olmaz bu iþe, maddi sýkýntý hali.
Var hane-i Resule, talep eyle ya Ali.)

O dahi (Peki) deyip onun nasihatýna,
Geldi Resulullahýn mübarek kapýsýna.

Çaldý ve girmek için beklerken içeriye,
Evden Ümmü Seleme seslendi (Kim o?) diye.

Allah’ýn Sevgilisi buyurdu ki: (Aç hemen.
Zira makbul, mübarek bir kiþidir o gelen.

Çünkü o, çok seviyor hem Rabbini, hem beni.
Allah ve Resulü de, çok sever bu geleni.)

O, açmaya giderken, dedi ki: (Emredersin!
Lakin o, kim ola ki, hakkýnda böyle dersin?)

Buyurdu: (Amcam oðlu ve kardeþim Ali'dir.
Kapýyý çabuk aç ki, himmeti çok âlidir.)

Ümmü Seleme der ki: (Kapýya koþtum hemen.
Az daha düþecektim, yüz üstü acelemden.)