Öyle þiddetlendi ki Uhud cengi bir ara,
Müminler, kaplan gibi saldýrýrdý küffâra.

Onlardan birisi de, Hanzala bin Amir’di.
Þehid olmak, onun da en büyük emeliydi.

Bekâr olup, henüz genç olduðundan yaþý da.
Bulunamamýþ idi, o Bedir savaþýnda.

Lakin bir müddet sonra, Abdullah bin Übey’in,
Kýzý Cemile ile nikahlandý o bir gün.

Ve bir hafta sonra da, düðün oldu nihayet.
Hanzala, heyecanlý ve sevinçliydi gayet.

Zira Uhud savaþý var idi ertesi gün.
O, bunun heyecaný içindeydi büsbütün.

O, yarýnki savaþý hayal ediyordu hep.
O anki sevincine, bu idi asýl sebep

Hele þehid olursa, ne büyük saadetti.
O, gerdek gecesinde hep bunu hayal etti.

Lakin cenge, vaktinde yetiþemezsem diye,
Kapýldý sabahleyin korku ve endiþeye.

Kýlýcýný kaparak, acele çýktý evden.
Ve lakin gusletmeyi unuttu aceleden.

Hanýmý da, bir rüya görmüþtü henüz yeni.
Melekler, gökyüzüne çekiyordu beyini.

Uyanýp, o rüyayý etti ki þöyle tabir:
(Hanzala þehid olup, ruhu göðe yükselir.)

Hanzala, çok acele koþturdu ki Uhud'a,
Bir an önce yetiþip, hazýr olsun orduda.

Resulullah, son anda saflarý düzeltirken,
O da koþup, süratle bir safa girdi hemen.

Gönlünde þehid olmak arzusu yatýyordu.
Bu istek ve emeli, git gide artýyordu.

Müþriklerin ordusu, bozuldu çok geçmeden.
Sonunda, hep kaçmaya baþladýlar bu cenkten.

Þanlý Eshab, küffârýn peþlerine düþtüler.
Kovalayýp, çoðunu yetiþip öldürdüler.

O sýrada küffârdan, Þeddad bin Esved adlý,
Bir kâfir, Hanzala’yý sýrtýndan mýzrakladý.

Fýþkýrýrken kanlarý, o mýzraðýn yerinden,
Ýkinci mýzraðýný sapladý yine birden.

Bu ikinci darbeyle, yýkýlýp düþtü yere.
Þehadet þerbetini içmiþ idi bu kere.

O Server buyurdu ki bu savaþ sonrasýnda:
(Hanzala'yý gördüm ben, yerle gök arasýnda.

Öyle ki, etrafýnda vardý birçok melekler.
Onu, Cennet suyuyla yýkayýp gaslettiler.)

Ebu Üseyyid ise, dedi: (Gördüm ben dahi,
Hanzala'nýn baþýndan, su damlardý vallahi.)

Resulün emri ile, zevcesi Cemile’ye,
Soruldu: (Hadisenin hikmeti nedir?) diye.

Dedi: (Düðün gecesi, o, baþka âlemdeydi.
Ertesi gün olacak cengin hayalindeydi.

Harbe yetiþemezsem, halim ne olur diye,
Sabahleyin erkenden, düþtü bir endiþeye.

Savaþ heyecanýyla geçirdi o geceyi.
Acele evden çýkýp, unuttu gusletmeyi.)