Kalktý Büdeyl huzurdan, vardý Kureyþlilere.
Resulün teklifini söyledi müþriklere.
Dedi: (Ey Kureyþliler, Muhammed þöyle der ki:
Biz buraya, harp için gelmedik elbette ki.
Ýnanýn ki, geldik sýrf umre yapalým diye.
Kâbe’yi tavaf edip, döneceðiz geriye.
Ama istiyorlarsa illa da cenk etmeyi,
Onlardan daha fazla, biz isteriz bu cengi.
Ayrýlýncaya kadar baþým þu vücudumdan,
Bilsinler ki, onlarla savaþýrým durmadan.)
Kureyþliler, Budeyl’e inanmadýlar fakat,
Yalan söylediðine getirdiler kanaat.
Ve lakin içlerinde, Urve nam vardý biri.
Söz alýp, ikaz etti hemen o kâfirleri.
Dedi: (Ey Kureyþliler, dinleyin beni biraz.
Büdeyl doðru söylüyor, reddetmek doðru olmaz.
Zira mecbur deðiller onlar yalan demeye.
Ýnanýn ki, elbette gelmiþlerdir umreye.
Kâbe’yi tavaf edip, döneceðiz demiþler.
Ben de inanýyorum buna ey Kureyþliler!
Ben derim ki, onlarýn bu teklifi, vallahi,
Begayet muvafýktýr, kabul edin siz dahi.
Ama istiyorsanýz, ben de gidip göreyim.
Maksatlarý nicedir, yerinde öðreneyim.)
Dediler: (Ýyi olur, var öðren ki, ne söyler?
Görüp iþittiðini, gelip bize haber ver.)
Ayrýlýp geldi Urve, Resulün meclisine.
Kureyþ’in niyetini, söyledi kendisine.
Dedi: (Onlar, Kâbe’ye sizi sokmamak için,
Kesin kararlý olup, ettiler hatta yemin.)
O Server, develeri gösterip kendisine,
Buyurdu ki: (Þunlarýn kurban edilmesine,
Ve Kâbe-i þerifin ziyaretine dahi,
Sen söyle Allah için, olunur mu hiç mani?)
Urve, hak verir iken Allah’ýn Habibine,
Bakardý bir yandan da, Eshabýnýn haline.
Gördü Resulullaha olan hürmetlerini.
Etrafýnda pervane gibi döndüklerini.
Halbuki daha önce, gezmiþti çok memleket.
Görmemiþti bir yerde böyle sevgi ve hürmet.
Hepsi de, karþýsýnda mum gibi duruyordu.
Emrini yapmak için, iþaret bekliyordu.
Hayret içerisinde kalmýþ idi bir hayli.
Gelip, Kureyþlilere haber verdi bu hali.
Dedi: (Ey Kureyþliler, dolaþtým nice yerler.
Ve gördüm nice melik necaþi ve kayserler.
Ama Müslümanlarýn, Ona gösterdikleri,
Ýtaatýn, onlarda yok hatta binde biri.
Onun terini bile topraða düþürmezler.
Seslerini, sesinden daha çok yükseltmezler.
Onlara, bir çocuðu kumandan etse þayet,
Cümlesi tâbi olup, etmezler muhalefet.
Size þöyle derim ki, sulh ediniz onlarla.
Umre için gelmiþler, kurbanlýk hayvanlarla.)
|