Urve devam ederek, dedi: (Ey Kureyþliler!
Ne zannediyorsunuz Müslümanlarý sizler?

Ne kadar elinizi, siz kýlýca atsanýz,
Ve ne kadar, ne türlü çareye baþvursanýz,

Muhammed'in kýlýný, size teslim etmezler.
El sürmenize bile, asla izin vermezler.

Böyleyken, O andlaþma teklif ediyor bize.
Bunu kabul eylemek bizim faidemize.)

Dinledi Kureyþliler Urve’nin sözlerini.
Dediler: (Dinlemeyiz biz senin bu reyini.

Biz ittifak ettik ki, þimdi geri gideler.
Ertesi sene gelip, ziyaret eyleyeler.)

Hatta kaba davranýp Urve’ye bu sebepten,
Böylece onu kýrýp ve darýlttýlar hepten.

Allah’ýn Sevgilisi, Kureyþ kâfirlerinin,
Bu hususta fikrini öðrenebilmek için.

Gönderdi elçi diye Hýraþ bin Ümeyye’yi.
Kureyþ, kaba davrandý bu sahabiye dahi.

Devesini alarak, hemen kesip yediler.
Hatta öldürmek için, üstüne yürüdüler.

O, güç bela kurtulup, geriye döndü yine.
Arz etti vaziyeti, Allah’ýn Habibine.

Peygamber efendimiz, öðrenince bu hali,
Yapýlan hakarete, üzüldüler bir hayli.

O ara biri çýktý Kureyþ karargahýndan.
Onu, elçi olarak gönderirlerdi o an

Ehabiþ kabilesi reisi idi bu zat.
Ýsmi de Huleys olup, geliyordu o bizzat.

Resul onu görünce, buyurdu ki: (Bu gelen,
Ýbadet ve kurbana, saygý, hürmet gösteren,

Bir kabiledendir ki, ey Eshabým þimdi siz,
Kurbanlýk develeri, ona doðru sürünüz.)

Resulün bu emriyle, hemence sahabiler,
Kurbanlýk develeri, ona doðru sürdüler.

Ayrýca bir aðýzdan (Lebbeyk! Lebbeyk!) diyerek,
Gökleri çýnlattýlar tekbirler getirerek.

Huleys, bu manzaraya bakarak uzun uzun,
Gözleri yaþardý ve üzülüp oldu mahzun.

Ve kendi kendisine dedi ki: Hakikaten,
Yok baþka gayeleri Kâbe’yi ziyaretten.

Bu iþe mani olmak, ne kötü harekettir.
Zira tavaf ve kurban, güzel bir ibadettir.

Kâbe’nin sahibine yemin ederim ki ben,
Kureyþ helak olacak, bu yanlýþ hareketten.

Onun düþüncesini bildi Fahr-i kâinat.
Buyurdu ki: (Ey Huleys, evet, öyle hakikat.)

Huleys, bakmak istedi Allah’ýn Resulüne.
Ve lakin hayâsýndan, bakamadý yüzüne.

Geri dönüp, Kureyþ'e dedi: (Beni dinleyin!
Kâbe’yi ziyaretten onlarý men etmeyin.

Ben doðru bulmuyorum bunu men etmenizi.
Ve ikaz ediyorum, bu yanlýþ iþten sizi.)

Müþrikler, onu dahi yine dinlemediler.
Ve hatta kendisine (Sen cahilsin) dediler.