Allah’ýn Sevgilisi, davet için bu dine,
Mektup gönderiyordu çevre meliklerine.

Acem kisrasý olan Hüsrev Perviz’e dahi,
Göndermiþti Abdullah adlý bir sahabiyi.

Abdullah, veda edip hemen Efendimize,
Götürüp o mektubu, verdi Hüsrev Perviz’e.

Kisra, onu okuyup huzuru kaçtý birden.
Ve mektubu yýrtarak, yere attý kibrinden.

Bununla da kalmayýp, çok kudurdu ve azdý.
Yemen valisi olan Taran’a mektup yazdý.

Dedi: (Þöyle duydum ki, biri çýkmýþ Mekke'de.
Nübüvvet davasýnda bulunurmuþ o yerde.

Ona, iki kimseyi gönder de askerinden,
Baðlayýp getirsinler, huzuruma acilen.)

Taran, Hüsrev Perviz'in bu emri gereðince,
Banub ile Cerces’e görev verdi hemence.

Geldiler o ikisi, Resulün huzuruna.
Dediler ki: (Kisramýz emretmiþ ki Taran'a,

Gönderip iki kiþi, seni tevkif edeler.
Ve acilen Kisra'nýn yanýna ileteler.

Ýþte biz, bu görevle þu anda geldik size.
Alýp götüreceðiz, seni Hüsrev Perviz'e.)

Resulullah onlara, gösterip mülayemet,
Banub ile Cerces'i Ýslam’a etti davet.

Dediler ki: (Biz asla, girmeyiz dininize.
Biz geldik, götürelim seni melikimize.

Aksi halde þehinþah, katleder cümlenizi.
Yahut vatanýnýzdan ayýrýr, sürer sizi.)

Onlar bu küstahane sözleri söyler iken,
Titrerdi vücudlarý, Resulün heybetinden.

Buyurdu ki: (Bu gece, varýn siz yerinize.
Yarýn birþey yaparýz ne icab eder ise.)

Çýkýp, birbirlerine dediler: (Biz ne olduk?
Yanýnda biraz daha dursaydýk, mahvolurduk.

Biz hiçbir hükümdarda görmedik böyle heybet.
Demek bu, ahir zaman peygamberidir elbet.)

Ertesi gün, gelince Resulün huzuruna,
O Server buyurdu ki: (Söyleyin ki Taran'a,

Dün, oðlu tarafýndan Hüsrev katl olunmuþtur.
Oðlu, onun tahtýna þah olup oturmuþtur.)

Onlar dönüp, Taran'a verdiler bunu haber.
Dediler ki: (O þahýs, herhalde bir Peygamber.)

Taran dedi: (Var mýydý muhafýzý, bekçisi?)
Dediler: (Hayýr, yoktu bunlarýn hiç birisi.)

Taran dedi: (Öyleyse, o, hakiki Nebidir.
Ýnandým ki, Hüdâ'nýn en son Peygamberidir.)

Kisra’nýn oðlundan da, mektup geldi o zaman,
Diyordu ki: (Kisra'yý, katleyledim ey Taran!

Sebepsiz zulmederdi zira o, milletine.
Halký bulaþtýrýrdý tefrika illetine.

Sana emrim þudur ki, bana biat edesin.
Hicaz'daki Nebiye, taarruz etmeyesin.)

Kisra'nýn mektubunu okuyunca bu Taran,
Þehadeti getirip, imana geldi o an.

Ondan ilham alarak, cümle ehalisi de,
Ýslam’ý kabul edip, iman etti hepsi de.