Yahudi milletini, Medine’den o Server,
Sürünce, hep Hayber’de yerleþtiler bu sefer.

Zira Resulullaha suikast yapmýþlardý.
Böylece yurtlarýndan sürüp atýlmýþlardý.

Lakin düþmanlýklarý artmýþtý günden güne.
Hepsi diþ biliyordu Allah’ýn Resulüne.

Hayatýna son vermek istiyorlardý hepten.
Hemen faaliyete geçtiler bu sebepten.

Civar kabilelere gönderip birer haber,
Dediler ki: (Sizlerle birleþip hep beraber.

Müslümanlar üstüne, kuvvetle saldýralým.
Ve onlardan þiddetli bir intikam alalým.)

Civardaki yahudi kabileleri de hep,
Zaten böyle bir þeyi ediyorlardý talep.

Seçme savaþçýlarý silahlandýrýp hemen,
Hayber’e gönderdiler, hiç vakit kaybetmeden.

Lakin Peygamberimiz, bundan oldu haberdar.
Ve onlarýn üstüne gitmeye verdi karar.

Abdullah bin Revaha ve Eshabdan üç kiþi,
Hayber’e gittiler ki, öðrensinler bu iþi.

Onlar Hayber’e gidip, tebdil-i kýyafetle,
Gizlice kalelere girdiler maharetle.

Üç gün aralarýnda kalýp bilgi aldýlar.
Dönüp, Resulullaha hepsini anlattýlar.

Emretti Resulullah bilcümle Sahabeye:
(Acilen sefer için hazýrlýk yapýn!) diye.

Velakin Medine’de bulunan yahudiler,
Maneviyat kýrýcý bazý laflar ettiler.

Dediler ki: (Onlarýn gücünü bilseydiniz,
Onlarla savaþmaya hiç niyet etmezdiniz.

Daðlarýn tepesinde, yüksek burçlu kaleler,
Ve koruyor onlarý, yüzlerce zýrhlý asker.

Hem de onlara göre, az sizin askeriniz.
Asla mümkün deðildir kaleyi fethetmeniz.)

Velakin mücahidler diyorlardý ki yine:
(Hak teâlâ bu fethi vaad etti Habibine.

Bedir ve Uhud’da da, düþmandan yine azdýk.
Buna raðmen onlarý hezimete uðrattýk.

Bu yahudileri de, yine ayný þekilde,
Elbet uðratacaðýz aðýr bir hezimete.)

Münafýk Abdullah bin Übey, telaþlanarak,
Derhal yahudilere haber ulaþtýrarak,

Dedi ki: (Müslümanlar, Hayber’e gelmektedir.
Korkacak þey yok ama, siz yine alýn tedbir.

Sizinkine nisbetle pek azdýr sayýlarý.
Kalelerden çýkarak karþýlayýn onlarý.)

Velhasýl sahabiler derhal silahlanarak,
Resulün etrafýnda toplandýlar koþarak.

Ýkiyüz süvariyle, vardý dörtyüz piyade.
Cihada istekleri vardý hem pek ziyade.

Hatta bazý kadýnlar, harbe katýlmak için,
Gelip Resulullahtan aldýlar buna izin.

Mübarek zevceleri Ümmü Seleme baþta,
Yirmi kadýn sahabi, var idi bu savaþta.