Resulullah, yerine Siba hazretlerini,
Býrakýp, ordusuna verdi (Yürü!) emrini.

Tekbirler getirerek, hareket etti ordu.
Kalanlar, dualarla gelmiþ uðurluyordu.

Resulün sancaðýný, ordunun en önünde,
Allah arslaný Ali taþýyordu elinde.

Hazret-i Ömer idi, sað cenah kumandaný.
Neþeli geçiyordu yolculuðun her aný.

Hep birden aþk ve þevkle, getirerek tekbirler,
Bayrama gider gibi giderdi sahabiler.

Resulullah, Hayber’e yaklaþýldýðý anda,
Ordusunu durdurup, bulundu þu duada:

(Ya Rabbi, bu beldenin ve halkýnýn dahi biz,
Yalnýz iyiliðini senden niyaz ederiz.

Ve yine bu beldenin ve bu halkýnýn dahi,
Þerrinden, yine sana sýðýnýrýz ilahi!)

(Âmin! Âmin!) sesleri göklere çýktý o gün.
Sonra buyurdular ki: (Besmeleyle yürüyün!)

Akþam vakti, Hayber’in bir kalesi önünde,
Durarak, bir karargah kurdular ayný günde.

Âdeti gereðince Sevgili Peygamberin,
Hiç baskýn yapýlmazdý, düþmana geceleyin.

Hatta Ýslamiyet’e ederdi önce davet.
Kabul etmezler ise, savaþýrdý nihayet.

Bu sebeple, sabahý bekleyerek o Server,
Düþmana, þu þekilde bir haber gönderdiler:

(Ya Müslüman olunuz, yahut cizye veriniz!
Aksi halde mecburen sizinle cenk ederiz.)

Yahudilerin baþý, Sellam bin Miþkan idi.
Cümle yahudileri toplayýp þöyle dedi:

(Biz gidelim demiþtim onlarýn üzerine.
Kabul etmemiþtiniz teklifimi siz yine.

Bari þimdi savaþtan kaçmayýnýz!) diyerek,
Cümle yahudileri savaþa eyledi sevk.

Çocuk ve kadýnlarý, bir kaleye koydular.
Bütün erzaklarý da, birine doldurdular.

Ve Ýslam ordusunun tekliflerine karþý,
Kaleden ok atarak, baþlattýlar savaþý.

Mücahidler, oklara kalkanlarý tutarak,
Mukabele ettiler onlar da ok atarak.

Bir yanda Resulullah ve þanlý Sahabesi,
Ýslam’ý yaymak için gelmiþ idi cümlesi.

Diðer yanda, Ýslam’ýn düþmaný yahudiler,
Ýslam’ý yýkmak için gayret içindeydiler.

Müminlerin sayýsý binaltýyüzdü, fakat,
Yahudiler, sayýca ziyadeydi kat be kat.

Zira onbin kiþiden fazlaydý yahudiler.
Lakin aldýrmýyordu buna hiç sahabiler.

O gün akþama kadar, ok atýþý yapýldý.
Eshabdan elli kiþi oklardan yara aldý.

Bu minval savaþýldý, beþinci güne kadar.
Lakin hep yahudiler müdafaada kaldýlar.

Hazret-i Ebu Bekir, sonra hazret-i Ömer,
Ýlk iki gün, orduya kumanda eylediler.

Þiddetli çarpýþmalar olduysa da iki gün,
Lakin kalenin fethi, olmadý yine mümkün.