Resul teþvik edince Eshabýný cidale,
Hepsi arslan kesilip, baþladýlar kýtale.

Ve bir anda saldýrýp, atýldýlar ileri.
Göklerde yankýlandý (Allah Allah!) sesleri.

Lakin Hayber kalesi, sarp ve muhkem idi pek.
Kolay olmayacaktý, o kaleyi fethetmek.

Üzülmeye baþladý bu yüzden sahabiler.
Gelip, Resulullaha bu hali arz ettiler.

Þöyle dua etti ki Allah’ýn Sevgilisi:
(Ya ilahi yardým et, düþsün Hayber kalesi.)

Muhacir ve Ensardan grup grup müminler,
Hücum ettilerse de, düþmedi yine Hayber.

Hazret-i Ömer dahi, verdi bir (Hücum!) emri.
Lakin fetih müyesser olmayýp, döndü geri.

Sonra Sýddýk-ý ekber sancaðý aldý ele.
Çok gayret ettiyse de, düþmedi yine kale.

O Server buyurdu ki: (Yarýn ben bu sancaðý,
Birine veririm ki, fetheder bu kal’ayý.)

Allah’ýn Resulünün bu sözü üzerine,
Bir merak ve heyecan düþtü Eshab içine.

Derlerdi ki: (Acaba sancaðý kim alacak?
Ve acaba bu þeref, kime nasib olacak?)

O gece, hep bunlarý düþündü mücahidler.
Bunu merak ederek, sabahý zor ettiler.

Zira o arslanlarýn istiyordu ki hepsi,
Razý olsun kendinden, Allah’ýn Sevgilisi.

Ömürleri boyunca, hep bunu istediler.
Uðrunda, seve seve can feda eylediler.

O sabah Resulullah dýþarý teþrif edip,
Buyurdu ki: (Nerdedir Ali bin Ebi Talip?)

Dediler ki: (Ali’nin þu an gözü aðrýyor.
Aðrýdan, ayaðýnýn ucunu göremiyor.)

Buyurdular ki: (Olsun, getirin onu bana!)
Yardýmla getirdiler Resulün huzuruna.

Þifa bulmasý için, dua etti o Server:
(Ya ilahi, Ali’nin gözlerine þifa ver.)

Ve mübarek elini sürünce gözlerine,
Kurtuldu hastalýktan, Resulün hürmetine.

Öyle ki, o aðrýdan kalmadý hiçbir eser.
Zira dua etmiþti kendisine o Server.

Ve dua eyledi ki: (Ya ilahel âlemin!
Cümle sýkýntýlardan Ali’yi eyle emin.)

Sonra kendi eliyle, Ona zýrh giydirerek,
Kendi kýlýcýný da bizzat Ona vererek,

Ýslam’ýn beyaz renkli sancaðýný, eline,
Verip buyurdular ki: (Git düþman üzerine!)

Peþinden kendisine buyurdu ki hem dahi:
(Hayber’i fethetmeden geri dönme ya Ali!

Ulaþýncaya kadar, zaferi sana Hakk’ýn,
Çarpýþ yahudilerle, arkana bakma sakýn.)

Hazret-i Ali dahi, dedi: (Ya Resulallah!
Anam babam ve caným fedadýr sana vallah.

Onlar dahi Ýslam’a girinceye kadar ben,
Gidip çarpýþacaðým, hiç arkama dönmeden.)