Merhab’ý öldürünce Allah arslaný Ali,
Bir anda çok bozuldu kâfirlerin morali.

Peþinden mücahidler hücum edince yine,
Kâfirler kaçýþtýlar hep kalenin içine.

Kovalýyorlardý ki müminler peþlerinden,
Aliyyül Mürteza’nýn kalkaný düþtü birden.

Velakin eðilip de, almaya yoktu vakti.
Fýrsat bilip, kalkaný, kaçýrdý bir yahudi.

Buna, hazret-i Ali üzülüp, bu hiddetle,
Hayber’in kapýsýný tutup sarstý kuvvetle.

Onu, kalkan yerine kullanmak istiyordu.
Ancak o, bu hususta Hakka güveniyordu.

Koca demir kapýyý, sarstý Allah adýyla.
Çýktý kapý yerinden Allah’ýn yardýmýyla

O, kapýyý sarsarak koparýnca yerinden,
Hayber kalesi dahi sarsýldý temelinden.

Hatta Ahtab’ýn kýzý, o anda birden bire,
Sedirde otururken, sarsýlýp düþtü yere.

Sekiz on pehlivanýn kýmýldatamadýðý,
Koca demir kapýyý, kaldýrýp kalkan yaptý.

Bir eliyle kapýyý tutarak kalkan diye,
Kýlýç savuruyordu, yine öbür eliyle.

Sonra kale içine girerek mücahidler,
Ýslam’ýn sancaðýný burç üstüne diktiler.

Bu harikuladeyi görünce aþikâre,
Hep eman dilediler yahudiler son çare.

Hazret-i Ali ise, onlara verdi eman.
Zira Hayber kalesi fethedilmiþti o an.

Resulün huzuruna gelerek dönüp geri,
Arz etti kendisine bu müjdeli haberi.

Sevindi Resulullah, bu fetih haberine.
Gözlerinden öperek, buyurdular ki yine:

(Bu kahramanlýðýnla bilesin ki ya Ali!
Senden razý oldular, Allah ve Peygamberi.)

O, duyunca bu sözü Allah’ýn Resulünden,
Aðlayýp, yaþlar aktý hemen iki gözünden.

Resulullah sordu ki: (Ne için aðlýyorsun?)
Dedi: (Caným, her þeyim yoluna feda olsun.

Sevinç ve sürurumdan aðlarým ki þimdi ben,
Hem Allah, hem Resulü razýdýr bendenizden.)

Buyurdu ki: (Ne kadar sevinsen, yine azdýr.
Zira meleklerin de hepsi senden razýdýr.)

Ve lakin bir tek kale, henüz fethedilmiþti.
Diðer kalelerin de, düþmesi gerekirdi.

Ama hiç zor olmadý, onlarý fetheylemek.
Peþpeþe, kolaylýkla fethedildiler tek tek.

Hepsi sekiz kaleydi, alýndý birer birer.
Artýk sulh isteðinde bulundu yahudiler.

Bu sulh tekliflerini, o Server kabul etti.
Ýlk þart, bu yahudiler öldürülmeyecekti.

Çocuklarýný alýp, bir yük de eþya ile,
Çýkýp gideceklerdi, Hayber’den baþka yere.

Geri kalan ne kadar var ise mal ve nimet,
Hepsi, Müslümanlara olacaktý ganimet.