Derhal (Zeyd bin Harise), verdi bir hücum emri,
Mücahidler ok gibi fýrladýlar ileri.

Üçbin mücahid vardý, yüzbin kâfire karþý,
Baþlamýþtý tarihin en ibretli savaþý.

Otuz rum düþüyordu o gün her mücahide.
Buna raðmen kâfirler azalýrdý git gide.

Kýlýçlar, þimþek gibi kalkýyor, iniyordu.
Her vuruþta, birkaç rum yere devriliyordu.

Mücahidler, düþmanýn ortasýna daldýlar.
Ve düþman saflarýný, birbirine kattýlar.

At kiþnemeleriyle kýlýç þakýrtýlarý,
Tekbir sedalarýyla, (Ah yandým!) nidalarý,

Mute’de, asumana yükseliyordu o an.
Ve kan gölü haline geliyordu o meydan.

Her kýlýç sallayýþta, birkaç baþ düþüyordu.
Müslümanlar, rumlarý ot gibi biçiyordu.

Zeyd bin Harise dahi, ordunun en önünde,
Düþmana, arslan gibi saldýrýrdý o günde.

Bir ara, düþmanlarýn attýðý birkaç mýzrak,
Mübarek vücuduna saplandýlar uçarak.

Sonra birkaç mýzrak da, giriverdi sýrtýndan.
Delik deþik olmuþtu vücudu Zeyd’in o an.

Böylece yere düþüp, hiç etmedi hareket.
Þehidlik rütbesine kavuþtu en nihayet.

Lakin Ýslam sancaðý, henüz yere düþmeden,
(Cafer bin Ebi Talip) yetiþip tuttu hemen.

Onun yerine geçip, sancaðý kaldýrarak,
Salladý kýlýcýný düþmana haykýrarak.

Bir elinde sancakla, daldý küffâr içine.
Gönderdi birçoðunu, Cehennem ateþine.

Bir yandan arslan gibi, seri cenk ediyordu.
Bir yandan da Eshaba cesaret veriyordu.

Adeta þimþek gibi kýlýç sallýyordu hem.
Kendinden geçmiþ halde, savaþýrdý muhteþem.

Saflarý yara yara, içerlere dalmýþtý.
Rumlarýn ortasýnda, tek baþýna kalmýþtý.

Bu gidiþin, dönüþü olmadýðýný dahi,
Çok iyi biliyordu kendi de bizatihi.

Kükremiþ arslan gibi saldýrýrdý küffâra.
Kâfirler, bir kolunu kopardýlar bir ara.

Hemen öbür koluyla, sancaðý kaldýrarak,
Dalgalandýrdý yine, havalarda tutarak.

Kâfirler koparýnca sonra öbür kolunu,
Ýki pazusu ile, kaldýrdý yine onu.

Kesik kollarý ile bastýrarak göðsüne,
Ýslam’ýn sancaðýný düþürmedi o yine.

Fakat peþ peþe inen kýlýç darbelerinden,
Þehadet rütbesine kavuþtu çok geçmeden.

Sýcak kumlar üstüne serilirken cesedi,
Temiz ruhu, Cennete uçuverdi ebedi.

Ýslam’ýn sancaðýný, düþmeden mücahidler,
Tutarak, (Abdullah bin Revaha)ya verdiler.