Cafer bin Ebi Talip þehid olunca birden,
Abdullah bin Revaha sancaðý kaptý hemen.

Bir eliyle sancaðý göklere yükselterek,
Daldý düþman içine, þunlarý söyleyerek:

(Ey nefsim, Cafer gitti, sen hâlâ dünyadasýn.
Durma, cihad eyle ki, sen de þehid olasýn.

Eðer ki seviyorsan köleni, hizmetçini,
Bilmiþ ol ki, þu anda azad ettim hepsini.

Düþündürüyor ise, seni baðýn ve bahçen,
Onlarýn hepsini de, hibe ettim þimdi ben.

Velhasýl hiçbir þeyin kalmadý bu dünyada.
Yapacaðýn tek þey var, þehid olmaktýr o da.

Ey nefsim, bana boyun eðeceksin mecburen.
Bugün þehid olurum, yemin ettim çünkü ben.

Ya sen kendiliðinden razý olursun buna,
Ya kabul ettiririm bunu ben zorla sana.

Düþün, öldürülmezsen bu savaþta eðer ki,
Hiç ölmeyecek misin ey nefsim, söyle peki?

Cafer bin Ebi Talip ve Zeyd bin Harise’nin,
Yaptýðýný yaparsan, bil ki iyi edersin.

Onlar þehid oldular, sen dahi durma geri.
Sonra piþman olursun, haydi, atýl ileri.)

Abdullah bin Revaha bunlarý söyleyerek,
Daldý düþman içine tekbirler getirerek.

Küffârla amansýzca mücadele ederken,
Parmaðýna, bir kýlýç isabet etti birden.

Sallanmaya baþladý, elinde kesik parmak.
Sýçrayýp yere indi attan acil olarak.

O parmaðý koyarak, ayaðýnýn altýna,
Koparýp, þimþek gibi tekrar bindi atýna.

Zira çarpýþmasýna, o engel oluyordu.
Þimdi daha þiddetli, seri harbediyordu.

Çok saldýrdý ise de, düþmana hiç durmadan,
Þehadet nimetine erememiþti o an.

Çok üzülür idi ki þehid olmadýðýna,
O sýrada, bir mýzrak saplandý vücuduna.

Derhal kanlar içinde yerlere serilmiþti.
Þehadet þerbetini en son o da içmiþti.

O dahi ayrýlýnca bu dünya âleminden,
Koþup Sabit bin Ekrem, sancaðý kaptý hemen.

Halid ibni Velid’e götürüp verdi derhal.
Dedi ki: (Emirliðe sen layýksýn, bunu al.)

Almak istemeyince, arz etti ki: (Ey Halid!
Çabuk al ki sancaðý, çok dardýr zira vakit.

Sen harbin usulünü, bizden iyi bilirsin.
Senin emir olmandýr arzusu hepimizin.)

Sonra, sahabilere dönerek sordu hatta:
(Sizin fikirleriniz ne yoldadýr bu babta?)

Bilcümle mücahidler dediler ki hep o an:
(Halid bin Velid olsun, baþýmýza kumandan.)

Bu durum karþýsýnda, Ýslam’ýn bayraðýný,
Büyük bir hürmet ile aldý ve öptü onu.

Ve atýna atlayýp, hücum etti küffâra.
Yeniden kuvvet geldi, cümle Müslümanlara.