Peygamber efendimiz ve þanlý sahabiler,
O Taif kalesini muhasara ettiler.

Taifliler, ok ile cevap verirdi ancak.
Yoktu cesaretleri çýkýp da savaþacak.

Eshab, mancýnýk ile taþ atýlmasý için,
Ýznini istediler o gün Efendimizin.

O da uygun görünce, bir mancýnýk yaptýlar.
Koca koca taþlarý kaleye fýrlattýlar.

Lakin çok muhkem idi bu kale hakikaten.
Ondördü þehid oldu bu cenkte Sahabeden.

Muhasara, yirminci gününe eriþince,
Peygamber efendimiz rüya gördü bir gece.

Bir kap tereyaðýný, ki hediye gelmiþti.
Bir horoz, gagalamýþ ve yere devirmiþti.

Þöyle tabir etti ki bu rüyayý o Server:
Bu yýl Taif’in fethi, olmayacak müyesser.

Sekiz sene önce de, gelip Taif halkýna,
Öðüt verip, onlarý çaðýrmýþtý imana.

Lakin onlar, o gün de iman etmemiþlerdi.
Ve hatta kendisine, hakaret etmiþlerdi.

O an bir melek gelip, demiþti ki: (Ýstersen,
Þu daðý, baþlarýna devireyim þimdi ben.)

Buyurmuþtu ki: (Hayýr, kýyma bu kimselere.
Çünkü rahmet olarak geldim ben âlemlere.

Belki bu kimselerin sulbünden bir kimseler,
Gelir ki, Rabbimize halis iman ederler.)

Ýþte Peygamberimiz, onlara bugün dahi,
Yine dua buyurup, dedi ki: (Ya ilahi!

Bu Taif’e sýðýnan Sakif kabilesine,
Doðru yolu gösterip, onlarý gönder bize.)

Böyle dua ederek Taif’den ayrýldýlar.
Eshabiyle Cirane denen yere vardýlar.

Huneyn’de ele geçen esirlerle mallarý,
Burada, Eshabýna daðýttý ayrý ayrý.

O esnada bir heyet, Hevazin’den geldiler.
Ýzin alýp, Resulün huzuruna girdiler.

Dediler ki: (Hevazin kabilesi, topyekün,
Müslüman olmak ile þereflendiler bugün.)

Peygamber efendimiz, buna çok sevindiler.
Kendi esirlerini derhal azad ettiler.

Sahabe-i kiram da, görerek bunu bizzat,
Onlar da, esirleri ettiler hemen azad.

Bir merhameti ile, o þerefli Resulün,
Hürriyete kavuþtu altýbin esir o gün.

Bunu, o kabilenin reisi iþitince,
Duygulanýp, imana geldi o da hemence.

Peygamber efendimiz ve þanlý sahabiler,
Oradan ayrýlarak, Medine’ye geldiler.

O ara Taif’ten de, Medine’ye bir heyet,
Gelip, Resulullahla görüþtüler bir müddet.

Dediler ki: (Taif’te mukim olan insanlar,
Hepsi, Ýslam dinine girmeyi istiyorlar.)

Resulün o duasý, iþte kabul olmuþtu.
Onlar da iman edip, küfürden kurtulmuþtu.