Resulullah, kamçýyý hazret-i Ukaþe’ye,
Verince, sahabiler düþtüler endiþeye.

Hazret-i Ebu Bekir ve hazret-i Ömer’den,
Sonra hazret-i Ali ayaða kalktý hemen.

Dedi ki: (Ya Ukaþe, Peygambere vurmana,
Gönlümüz razý deðil, o kamçýyý vur bana.

Ýþte sýrtým ve karným, istersen yüz defa vur.
Ama Resulullaha hiç dokunma, ne olur.)

Peygamber efendimiz görünce de bu hali,
Ona buyurdular ki: (Sen de otur ya Ali!)

Hazret-i Ali dahi oturunca, bu sefer,
Hazret-i Hasan ile Hüseyin de geldiler.

Dediler: (Ya Ukaþe, bilirsin ki sen dahi,
Bizler, Resulullahýn torunuyuz vallahi.

Bunun için, istersen yüz defa vur da bize,
Bir defa bile olsun, hiç vurma dedemize.)

O Server buyurdu ki görür görmez bunlarý:
(Siz dahi oturunuz ey gözümün nurlarý.)

Hazret-i Ukaþe’ye, o Allah’ýn Habibi,
Buyurdu: (Ya Ukaþe, sen de vur bana haydi.)

Ukaþe hazretleri dedi ki: (Ama benim,
Sen vurduðun vakitte, açýk idi bedenim.)

O zaman o mübarek sýrtlarýný açtýlar.
Sahabenin cümlesi bu hale aðlaþtýlar.

Dediler: (Ya Ukaþe, Peygamber-i ziþânýn,
Mübarek vücuduna þimdi vuracak mýsýn?)

Herkes merak içinde bekleþirken, bu kere,
Ukaþe hazretleri yaklaþtý o Servere.

Mübarek sýrtýndaki o mühr-ü nübüvveti,
Gözyaþlarý içinde eðilip öpüverdi.

Dedi ki: (Anam babam, caným sana fedadýr.
Sana kýsas yapmaya, kimde cesaret vardýr?

Mübarek vücuduna vurup seni üzmeye,
Gücü yeten kim vardýr zatýný incitmeye?)

Resulullah buyurdu: (Hayýr, ya vuracaksýn,
Yahut da o hakkýný, sen baðýþlayacaksýn.)

Dedi ki: (Baðýþladým onu ya Resulallah!
Beni de kýyamette, baðýþlar mý ki Allah?)

O zaman Resulullah buyurdu: (Ey insanlar!
Biliniz ki Cennette, bana yar bir kimse var.

Merak ediyorsanýz o kiþi kimdir diye,
Öyleyse nazar edin, siz þu pir-i faniye.)

Resulullah, Eshaba böyle buyurduðunda,
Hazret-i Ukaþe’ye bakýyordu o anda.

Bilcümle sahabiler ona gýbta ettiler.
Gelip, iki gözünün arasýndan öptüler.

Dediler: (Ya Ukaþe, sen ne çok bahtiyarsýn.
Zira Resulullaha Cennette arkadaþsýn.)