Peygamber-i ziþânýn vefat edeceðine,
Cümle Eshab üzülüp, düþtü keder içine.

Hazret-i Ebu Bekir, bunu sezip evvela,
Derin üzüntüsünden baþladý aðlamaya.

Resulün gözünden de, o an yaþ akýyordu.
Sahabe-i kirama bakýp þöyle buyurdu:

(Din-i Ýslam yolunda, sýdk ile ey Eshabým!
Malýný feda eden Sýddýk’tan çok razýyým.

Bu ahiret yolunda bir arkadaþ edinmek,
Eðer mümkün olsaydý, seçerdim onu elbet.)

Hutbesini bitirip, minberden indi yine.
Hazret-i Aiþe’nin teþrif etti evine.

Aðlamaya baþladý cümle Eshab-ý kiram.
Bunu duyup üzüldü Resul aleyhisselam.

Ali bin Ebi Talip ve Fadl’ýn kollarýna,
Girip, geldi tekrardan Eshabýnýn yanýna.

En alt basamaðýna oturup minberinin,
Eshabýna, þöylece nasihat etti o gün.

(Ey Eshabým, siz dahi bana kavuþursunuz.
Tam Kevser havuzunun baþýnda buluþuruz.

Ey müminler, bilin ki, kim günah iþlerse hep,
Rýzkýnýn darlýðýna bu hali olur sebep.

Ýtaat ederlerse Allah’a eðer kullar,
Valiler de, onlara þefkatli davranýrlar.

Fýsk, fücur ve taþkýnlýk yaparlar ise þayet,
Valilerinde dahi, bulunmaz hiç merhamet.

Hayatým, sizin için nasýl hayýrlý ise,
Ölümüm de hayýr ve rahmettir hepinize.

Eðer ben bir kimseyi, haksýz yere dövmüþsem,
Veyahut bir kimseye, fena söz söylemiþsem,

Onun da, ayný sözü bana söylemesine,
Haksýz bir þey almýþsam, geri istemesine,

Yani benden hakkýný almasýna razýyým.
Ve helallaþmak için, karþýnýzda hazýrým.

Çünkü dünya cezasý, ahiret azabýndan,
Hafif olup, kurtulmak kolaydýr bugün bundan.)

Hutbesinin sonunda buyurdu: (Ey Eshabým!
Sizi, Hak teâlânýn hýfzýna ýsmarladým.)

Bu þekilde buyurdu ve indi minberinden.
Kendi odalarýna çekildi sonra hemen.

Þiddetli aðrýlarýn olduðu bir gün yine,
Topladý Sahabeyi mescid-i þerifine.

Buyurdu: (Ey Eshabým, benim sizden ayrýlýk,
Zamaným, bu aralar pek yakýnlaþtý artýk.

Kimin benden bir hakký var ise, gelip alsýn.
Þimdi ödiyeyim de, ahirete kalmasýn.

Yahut helal etsin ki hakkýný o Müslüman,
Kavuþayým Rabbime ben de borcum olmadan.)

Sonra minberden inip, teþrif etti evine.
Ve sonra hastalýðý çoðaldý günden güne.