O Serverin torunu hazret-i Hasan dahi,
Resulün huzuruna gelerek bizatihi,

Dedi: (Ey dedeciðim, senin ayrýlýðýna,
Kimler nasýl sabreder, nasýl dayanýr buna?

Senden sonra Eshabýn ve bütün Müslümanlar,
O güzel ahlakýný nerelerde bulurlar?)

O, bunlarý söyleyip, aðladý sonra hatta.
Onu görüp aðladý ezvac-ý tahirat da.

Dýþarýda, Eshabýn ileri gelenleri,
Bu sesleri duyunca, daðlandý gönülleri.

Zira öðrendiler ki, þiddetlenmiþ hastalýk.
Onlar da aðlamaya baþladý hepsi artýk.

Dediler ki: (Ne olur, açýnýz da kapýyý,
Görelim son bir defa Resul-i müctebayý.)

Bunu, Resul-i ekrem içeriden duydular.
(Kapýyý açýn!) diye, iþaret buyurdular.

Sahabe-i kiramýn ileri gelenleri,
Hepsi, yaþlý gözlerle girdiler hep içeri.

Resulullah buyurdu: (Ey Eshabým, þimdi siz,
Halkýn en üstünü ve þereflilerisiniz.

Sizden sonra dünyaya, her kim gelirse gelsin,
Yine yarýn Cennete, siz girersiniz ilkin.

Siz, Kur’an-ý kerimi edinin rehber, imam.
Dinin hükümlerine ittiba eyleyin tam.)

Sonra, (Teblið ettim mi ya Rabbi?) buyurdular.
Ve peþinden mübarek gözlerini yumdular.

Aliyyül Mürteza’nýn bir göz iþaretiyle,
Dýþarýya çýktýlar hepsi gözyaþlarýyle.

Aiþe validemiz içeri girdi o an.
Bir nasihat istedi Peygamber-i ziþandan.

(Ya Aiþe, evinin köþesinde oturup,
Kendini muhafaza eyle) diye buyurup,

Yataðýnýn içinde baþladý aðlamaya.
Mübarek gözlerinden baþladý yaþ akmaya.

Ümmü Seleme dahi üzülüp oldu mahzun.
Dedi: (Ya Resulallah, ne için aðlýyorsun?)

Buyurdu: (Þu sebepten aðlarým ki þu zaman,
Rabbimiz, ümmetime merhamet etsin ihsan.)

Güneþ hayli yükselmiþ, tepeye yaklaþmýþtý.
Resulün vefatýna çok az zaman kalmýþtý.

Artýk son anlarýný yaþýyordu o saat,
Yine de Eshabýna ediyordu nasihat.

Buyurdu: (Kölelere merhametli olunuz.
Elbiseler giydirip, onlarý doyurunuz.

Onlarla konuþurken, olun gayet yumuþak.
Ve beþ vakit namaza, devam edin muhakkak.

Kadýnlarýnýz ile, köleler hakkýnda hem,
Allahü teâlâdan korkunuz yine her dem.)

Sonra buyurdular ki: (Ya Rabbi beni affet.
Beni, refik-i a’la zümresine dahil et.)