Peygamber efendimiz, henüz vefat etmeden,
Cebrail þu müjdeyi getirdi Ona hemen:
(Ýlk defa sen þefaat edersin kýyamette.
Ve senin þefaatin kabul olur elbette.)
Buyurdu ki: (Allah’a aittir bütün hamdler.
Sen bana, daha baþka bir müjdeli haber ver.)
Cibril arz eyledi ki Resul-ü müctebaya:
(Ne hususta müjdeler istersiniz acaba?)
Buyurdu: (Ümmetimdir endiþem benim bütün.
Sen, onlarýn hakkýnda müjde ver bana bugün.)
Cibril aleyhisselam arz etti ki: (Onlarýn,
Büyük günahlarýný affeder Allah yarýn.)
Peygamber efendimiz buyurdu ki: (Þu anda,
Ýki muradým vardýr Hak teâlâ katýnda.
Biri, mahþer yerine geldiðinde ümmetim,
Günahkâr olanlara þefaat eyleyeyim.
Öbürü, Pazartesi ve Perþembe günleri,
Bana da arzedilsin onlarýn amelleri.
Ýyi amellerini görüp dua ederim.
Günahlarý için de, Rabbimden af dilerim.)
Rabbimiz kabul edip Onun bu dileðini,
Ferahlattý böylece Habibinin kalbini.
Ve þöyle buyurdu ki Rabbimiz Cebrail’e:
(Habibimin ümmeti çok günah yapsa bile,
Ölmeden bir yýl önce, eðer tövbe etseler,
Bütün günahlarýný silerim, kalmaz eser.)
Buyurdu ki: (Ey Cibril, arz eyle de Allah’a,
Bu tövbe müddetini kýsaltsýn biraz daha.)
Rabbimiz buyurdu ki: (Bir hafta evvelinden,
Tövbe eden kulumu, affederim tamamen.)
Buyurdu ki: (Ey Cibril, fazladýr bir hafta da.
Ümidim þöyledir ki, kýsaltýr biraz daha.)
Hak teâlâ buyurdu: (Bir gün önce ölmeden,
Ýstiðfar edenleri affederim ben hemen.)
Buyurdu ki: (Ey Cibril, fazladýr bir gün dahi.
Rabbimden rica et ki, kýsaltsýn bu vadeyi.)
Hak teâlâ buyurdu: (Bir saat önce bile,
Tövbe eden kimseler, affolur tamamiyle.)
Buyurdu: (Bir saat da uzundur ey Cebrail!
Bu babta benim kalbim, yine de rahat deðil.)
O zaman buyurdu ki Cibril’e Hak teâlâ:
(Ey Cibril, Habibime þunu söyle pekala:
Celalim hakký için, ümmetinden bir kimse,
Ömrünün tamamýný günahta geçirirse,
Sonunda piþman olup, lakin gelse eceli,
Kalbinden tövbe edip, söyleyemese dili,
Anadan doðmuþ gibi affederim onu ben.
Bütün günahlarýndan temizlenir tamamen.)
Buyurdu: (Ýþte þimdi rahatlattýn sen beni.
Ey Azrail yakýn gel, icra et vazifeni.)
|