Ýslam âlimlerimiz buyurdu: Her Peygamber,
Kendi zamanlarýnýn en üstünü idiler.

Peygamberimiz ise, farklý idi onlardan.
Zira O, her zaman ve mekandaki insandan,

Yani Adem Nebiden, kýyamet kopana dek,
Gelmiþ veya gelecek kim varsa ins-ü melek,

Hepsinden, her bakýmdan üstün ve kýymetlidir.
Hiç kimse, hiç bir yönden, Ondan üstün deðildir.

Bu, güç bir þey deðil ki, her þeye gücü yeten,
Onu, böyle þerefli yaratmýþtýr her þeyden.

Kimsenin gücü yoktur Onu metheylemeye.
Kimsenin iktidarý yoktur tenkit etmeye.

Hakkýnda, Hak teâlâ buyurdu ki mealen:
(Hiç bir þey yaratmazdým olmasaydýn eðer sen.)

Hep Onda toplanmýþtýr iyi huy, güzel ahlak.
Zira O, âlemlere geldi rahmet olarak.

O idi insanlarýn hem en güzel yüzlüsü.
Kýrmýzýyla karýþýk beyaz idi gül yüzü.

Gülünce, nur cemali (Ay) gibi nurlanýrdý.
Sözü çok tatlý olup, gönülleri alýrdý.

Aklý öyle çoktu ki, Arabistan'da gelip,
O vahþi insanlarýn cefasýna sabredip,

Güzel huylarý ile, hep iyilik ederek,
Aðýr cefalara tahammül göstererek,

Çoðunu yumuþatýp, getirdi itaate.
Ýnsanlar Onu sevip, koþtular hidayete.

Hatta Onun uðrunda, mal ve evlatlarýný,
Terk edip, seve seve verdiler canlarýný.

Hiç de böyle þeylere deðillerdi alýþýk.
Lakin Resulullaha olmuþtu hepsi aþýk.

Onun güzel huylarý, afvý, sabrý, ihsaný,
Hayran býrakýyordu kendine her insaný.

Onun, hiç bir iþinde, gizli veya aþikâr,
Bir çirkinlik ve kusur görülmemiþtir zinhar.

Kendi için, kimseye gücenmediði halde,
Dine saldýranlara sert idi fevkalade.

Kimseden ders görmeyip, bir þey okumamýþken,
Eline kalem alýp, hiç yazý yazmamýþken,

Tevrat, Ýncil ve sair semavi kitaplarda,
Yazýlan bilgileri, haber verdi ard arda.

Ve en büyük mucize olarak da nihayet,
Kur'an-ý kerim indi kendine âyet âyet.

Ve meydan okudu ki, (Çok uðraþsanýz da siz,
Bir kýsa âyet gibi hiç söyleyemezsiniz).

Hakikaten kâfirler, çok uðraþtýlar, fakat,
Hiç yetiremediler bu iþe güç ve takat.

Kur'anýn belagati karþýsýnda bu sefer,
Aciz kalýp, imana geldiler birer birer.