Her ne zaman söylense iyi huy, güzel ahlak,
O anda, Resulullah hatýrlanýr muhakkak.

Zira O, çok iyilik ve ihsanlar ederdi.
Ama kendi, yoklukla yaþamayý severdi.

O, yaþýyor idi ki hatta öyle bir hayat,
Hatýrýna gelmezdi yemek içmek ve rahat.

Ne vakit gelir ise, o zaman yerdi taam.
Kabul eder ve yerdi, etseler neyi ikram.

Bazan aylarca az yer, az yemeyi severdi.
Bazan orta miktarda ve bazan da çok yerdi.

Yemeklerin sonunda, su içmezdi o Server.
Suyu, oturur iken içiyordu her sefer.

Yine baþkalarýyla oturup yemek yerken,
Herkesten daha sonra el çekerdi yemekten.

Hediye kabul edip o Server-i kâinat,
Karþýlýðýnda dahi, verirdi ona kat kat.

Yine Peygamberimiz, âdeti mucibince,
Çeþitli elbiseler giyerdi gereðince.

Yabancý devletlerin gelince sefirleri,
Giyerdi çok kýymetli, nefis elbiseleri.

(Muhammed Resulullah) yazardý yüzüðünde.
Onu, mühür olarak kullandý bir ömründe.

Ýçi, hurma aðacý ipliði dolu olan,
Deri yatak üstüne yatardý çoðu zaman.

Sað avcunu koyarak, sað yanaðý altýna,
Sað yaný üzerine yatardý yataðýna.

Hiç sadaka almaz ve zekat kabul etmezdi.
Çið soðan ve sarmýsak gibi þeyler yemezdi.

Beþyüz yetmiþbir yýlý, Nisan’ýn yirmisinde,
Hicri Rebi-ül evvel ayý onikisinde,

Pazartesi gecesi ve sabaha karþý hem,
Mekke’de, bu dünyaya gelmiþti Fahr-i âlem.

Bu gün, Resulullahýn doðduðu güzel gündür.
Müminlerin bayramý ve bir sevinç günüdür.

Göklerde ve Cennette, üstünde hem de Arþ'ýn,
Hep ismi yazýlmýþtýr Peygamber-i ziþânýn.

Görüldü o Serverin bin adet mucizesi.
Bunlarý, dost ve düþman bilmektedir cümlesi,

Bunlarýn arasýnda en kýymetlisi lakin,
Güzel huylarý idi Allah'ýn Habibinin.

Allahü teâlâ da, Habibine mahsusen,
Verdiði iyilik ve ihsanlarý sayarken,

Þöyle buyurmaktadýr mealen bir âyette:
(En güzel ahlak üzre yaratýldýn elbette.)

Hatta bir çok kimsenin hidayetine sebep,
Onun güzel ahlaký vesile olmuþtur hep.

Düþmanlarýna bile yapýnca çok çok ihsan,
Çoðu, imana gelip, olmuþlardý Müslüman.