Mugire oðullarý kabilesinden biri,
Öldürmek istemiþti Sevgili Peygamberi.

Kendisini arayýp, buldu tenha bir yerde.
Arkasýndan, sessizce yaklaþtý pek ziyade.

Tam saldýracaktý ki, görmez oldu gözleri.
Göremedi bir türlü Sevgili Peygamberi.

Sesini iþitiyor, göremiyordu fakat.
Zira iki gözü de kör olmuþtu o saat.

Þeybe bin Osman dahi, iman etmeden önce,
Allah'ýn Resulüne düþman idi bir nice.

Müþrik saflarýndaydý hatta o Huneyn günü.
Hep takip ediyordu Allah'ýn Resulünü.

Babasý ve amcasý öldürülmüþtü zira.
Ýntikam alacaktý Resulden aklý sýra.

Nihayet tenha yerde, gördü Onu bir zaman.
Öldürmek maksadýyla, yaklaþtý arkasýndan.

Tam vuracak idi ki kýlýcýný, o ara,
Vaz geçip, hýzla kaçtý oradan uzaklara.

Sebebi sorulunca, dedi: (Tam vuracaktým.
O anda þiddetli bir ateþ gördüm ve kaçtým.

Eðer Ona vursaydým, yanardým o ateþte.
Çok acele kaçmamýn sebebi budur iþte.

Buna raðmen O bana, yine edip merhamet,
Kaçtýðýmý görünce, yanýna etti davet.

Ve mübarek elini, göðsüme koydu benim.
O anda kendisini, her þeyden fazla sevdim.

Az önce düþmanýmken, dost oldu bana o an.
Ve Ona, bin can ile oldum aþýk ve hayran.

Bana buyurdular ki: (Haydi gel, bana yaklaþ.
Sen dahi bizim safta, düþmana karþý savaþ.)

(Peki) deyip, Resulle gelip omuz omuza,
Kâfirlere, þiddetle geçtim bir taarruza.

O sýrada karþýma çýksaydý babam dahi,
Yine de hiç dinlemez, öldürürdüm vallahi.)

Fudale bin Amr dahi, anlatýr ki þöylece:
Ýmana gelmemiþtim Mekke fethinden önce.

Hatta Resulullaha düþmanlýk besliyordum.
Onu, tenha bir yerde öldürmek istiyordum.

Arayýp, kendisini buldum tavaf ederken.
Tam fýrsattýr diyerek, yaklaþtým Ona hemen.

Eteðimin altýnda, gizli idi kýlýcým.
O anda kendisine büyüktü kin ve hýncým.

Ýyice yaklaþýnca, bana bakýp O derhal,
(Hey, sen Füdale misin?) diyerek etti sual.

Ben de (Evet) deyince, yine sual etti ki:
(Doðru söyle, þu anda ne düþünürsün peki?)

Ben, (Hiç bir þey) deyince, gülümsedi o zaman.
Maðfiret talep etti, benim için Allah'tan.

Ve mübarek elini, göðsüme koydu benim.
O anda kendisini, her þeyden fazla sevdim.