Muhammed Hadimi ki, hem alim, hem velidir.
Sözleri, kitaplarý pek çok faidelidir.

Doðdu Konya ilinin Hadim nahiyesinde.
O yere defnedildi vefat eylediðinde.

Çok kýymetli kitaplar yazarak bu büyük zat,
Ýnsanlara faydalý bilgiler sundu bizzat.

Özellikle imaný gideren þeyler nedir,
Bunlarý, þu þekilde beyan eylemektedir:

Dinin küfür saydýðý sözleri söyleyenin,
Yahut küfür sayýlan iþi icra edenin,

Kalbinde tasdik olup, (inanýyorum) dese,
Yine imaný gidip, küfre düþer o kimse.

Mesela, (Hak teâlâ, Arþ'dan veya göklerden,
Bize bakýyor) demek, küfürdür bu sebepten.

Yine, (Filan Müslüman, benim nazarýmda, bir,
Yahudiden farksýzdýr) diyen de, olur kâfir.

Yalan olan bir söze, eðer ki, (Bu, doðrudur.
Allah dahi biliyor) derse, bu, küfür olur.

Melekleri veyahut Kur'aný tahkir etmek,
Küfr olur, hem Kur'anýn bir harfini küçültmek.

Yine, çalgý çalarak Kur'an tilaveti de,
Asla caiz olmayýp, küfür olur elbette.

Hakiki Tevrat ile Ýncil'e inanmamak,
Kötülemek de yine, küfür olur muhakkak.

Yine, Peygamberleri tahkir etmeye varan,
Söz söyleyenin dahi, imaný gider o an.

Kur'anda isimleri geçen Peygamberlerden,
Birine inanmamak, küfr olur yine hemen.

Çok iyilik yapana, (Peygamberden iyidir.)
Diyen dahi, mâzallah, imanýný yitirir.

Peygamber olduðunu söylese biri þayet,
O ve inananlar da, girerler küfre elbet.

Ahirette olacak þeyler ile istihza,
Yani alay etmek de, küfürdür yine keza.

Kabir ve kýyamette olacaðý bilinen,
Azaba, (akla, fenne hiç uygun deðil) diyen,

Yani aklýn ve fennin ardýna sýðýnarak,
Bunlarý inkâr eden, küfre düþer muhakkak.

Hak teâlâ Cennette, elbet görülecektir.
Bunu inkâr eden de, küfre düþtü demektir.

Yine, (Fen bilgileri, Ýslami bilgilerden,
Hayýrlýdýr) diyenin, imaný gider hemen.

Yine, (Namaz kýlsam da, hiç kýlmasam da, birdir.)
Diyen de küfre girip, imanýný yitirir.

(Zekat vermem) demek de, alamet-i küfürdür.
Bu söz de, söyleyenin imanýný götürür.

(Keþke helal olsaydý faiz ile zulmetmek.)
Demek de küfürdür ki, bundan da kaçmak gerek.

Haramdan olan malý vererek bir fakire,
Bundan sevap bekleyen kimse de, girer küfre.

Haramdan olduðunu bile bile o fakir,
Verene, hayýr dua ederse, olur kâfir.

Ve meþhur sünnetlerden birini beðenmemek,
Küfr olur ki, bu gibi hallerden kaçmak gerek.

Kalbinde tasdik olup, inansa da bir insan,
Ýmanýný, bir anda kaybedebilir bazan.

Ýnsan, bir kelimeyle nasýl ki mümin olur,
Bir kelime ile de, o imaný kaybolur.

Dinin kýymet verdiði þeyleri tahkir etmek,
Tahkir ettiðini de, beðenip kýymet vermek,

(Küfr-i hükmi) olur ki, gayet tehlikelidir.
Yani hükmen o kiþi, imanýný yitirir.

Mesela bir hadis-i þerifinde o Server,
(Kabrim ile minberim arasýnda olan yer,

Cennetten bir bahçedir) diye buyurmaktadýr.
Bu hadise, her mümin elbet inanmaktadýr.

Ve lakin biri eðer, bunu duyduðu anda,
(Ben, hiç Cennet bahçesi görmüyorum burada.

Görünen, bir minberle, bir hasýr, bir de kabir.)
Der ise, küfür olup, o anda olur kâfir.

(Bana yaptýðýn gibi, Allah da sana aynen,
Zulmediyor) diyenin, imaný gider hemen.

Ve, (Ýmam-ý a’zamýn kýyasý hak deðildir.)
Demek dahi, insanýn imanýný giderir.

Biri, kâfir olmaya mâzallah etse niyet,
Niyet ettiði anda kâfir olur o elbet.

Bunu, baþkasý için arzu ederse eðer,
Küfrü beðendiðinden isterse, küfre girer.

Küfre sebep olacak kelimeleri, insan,
Bile bile söylerse, imaný gider o an.

Bilmeyerek söylemek, yine tehlikelidir.
Þaþýrarak söylerse, o, küfürden beridir.

Küfre sebep olacak bir iþi de, kim eðer,
Bile bile yaparsa, o dahi küfre girer.

Bilmeyerek yapýnca, çoðu âlime göre,
Çok tehlikeli olup, o dahi girer küfre.

Beline, zünnar denen bir papaz kuþaðýný,
Baðlamak da küfr olup, zayi eder imaný.

Küfre mahsus bir þeyi, hiç mazeret olmadan,
Giyen Müslümanýn da, imaný gider o an.

Baþkasýný güldürmek, latife, þaka, mizah,
Diyerek kullanan da, kâfir olur mâzallah.

Ve yine kâfirlere ait bayram günleri,
Özellikle o güne mahsus olan þeyleri,

Onlar gibi kullanýp, bunlarý bir kâfire,
Hediye etmek dahi, sebeptir yine küfre.

Akýllý ve bilgili olduðunu göstermek,
Ve yanýndakileri sevindirmek, güldürmek,

Veyahut da hayrete düþürmek gayesiyle,
Veya istihza için söylenen sözler ile,

Öfke, gadap, kýzgýnlýk ve hýrs ile söylenen,
Sözlerde de, korkulur yine küfr-i hükmiden.