Dinin kýymet verdiði bir þeyi tahkir etmek,
Tahkir ettiðini de, tazim ve kýymet vermek,

Çok tehlikeli olup, küfr-i hükmiye girer.
Böyle yapan, mâzallah imanýný kaybeder.

Mesela býyýðýný kýrktýðýnda bir kimse,
Baþkasý, (Bu, bir þeye yaramadý) der ise,

O kimsenin küfründen korkulur bundan sebep.
Müslüman, konuþurken dikkatli olmalý hep.

Zira býyýk kýsaltmak, dinimizde sünnettir.
O, bu sözle, sünneti hafif görmüþ demektir.

Bir erkek de, üstüne giyse ipek elbise,
Biri de, bu haline, (Mübarek olsun) dese,

Onun da, yine küfre düþmesinden korkulur.
Zira bu, bir haramý kýymetli tutmak olur.

Biri, kýbleye karþý ayaðýný uzatsa,
Yahut o yöne doðru, tükrüðünü fýrlatsa,

Baþkalarý, onun bu yaptýðýný görseler,
Ve ona, (Böyle yapma, bu, mekruhtur) deseler,

O da, (Her yaptýðýmýz, bu kadar olsa) dese,
Böylece o mekruha ehemmiyet vermese,

Onun dahi küfründen, bu suretle korkulur.
Zira dinin hükmünü, hafife almýþ olur.

Birinin hizmetçisi, içeri girse yine,
Peþinden, selam verse hemen efendisine.

Lakin o hizmetçiye, bir kimse (Sus!) diyerek,
Dese ki, (Efendiye olur mu selam vermek?)

O kiþi, bu sözüyle mâzallah kâfir olur.
Maksadý baþka ise, o takdirde kurtulur.

Selamý küçük görmek deðilse gaye þayet,
Ona öðretmek ise, adab-ý muaþeret,

(Kalben selam verseydin) demek istedi ise,
O zaman, imanýný zayi etmez o kimse.

(Ýman artar, azalýr) demekten de korkulur.
Yakîn itibariyle olursa, caiz olur.

Biri, (Kýble ikidir, Kâbe ve Kudüs) dese,
Küfür olur, þimdiki hali murad ederse.

Ama, (Beyt-i mukaddes, kýble idi evvelden.
Þimdi Kâbe’dir) derse, kurtulur tehlikeden.

Bir Ýslam âlimine, kim söverse eðer ki,
O kimsenin küfründen korkulur elbette ki.

Biri de, (Yemek yerken konuþmamak iyidir.
Bu hal, mecusilerin iyi bir âdetidir.)

Der ise, onun küfre girmesinden korkulur.
Zira bu, kâfirliði beðenmek demek olur.

Yine, (Sen mümin misin?) deseler bir kimseye,
O da, (Ýnþallah) deyip, tevil edemez ise,

Yani onun muradý, son nefesteki iman,
Deðil ise, mâzallah küfre girer o zaman.

Oðlu ölen birine, bir kimse gelip eðer,
(O, Allah'a gerekti) der ise, küfre girer.

Kim haram bir þey yerken, (Bismillah) derse eðer,
O kimse küfre girip, imanýný kaybeder.

Ancak bu hususiyet, haram-ý li aynihi,
Olan þeyler içindir, leþ veya þarap gibi.

Mesela gasbedilmiþ þey de haramdýr esas.
Bunu yerken Besmele çekilse, küfür olmaz.

Çünkü aslý, kendisi haram deðil o þeyin.
Sonra haram olmuþtur, gasb edildiði için.

Bir kimsenin küfrüne razý olmak, küfürdür.
Yani bu, o kimsenin imanýný götürür.

Ve yine bir kimseye beddua eyleyerek,
(Allah senin canýný, küfürle alsýn!) demek,

Hususunda, âlimler ihtilaf eylediler.
(Küfrüne razý olmak, küfür olur) dediler.

Ama daim, þiddetli azap olunsun diye,
Öyle beddua etmek, sebep olmaz küfüre.

Biri, (Allah biliyor, o iþi yapmadým) der,
Halbuki yaptýðýný bilirse, küfre girer.

Bir kimse, bir kadýný, þahitsiz nikah etse,
Sonra, nikah olunan o kadýnla o kimse,

(Þahidimiz Allah ve Peygamberdir) deseler,
Ýkisi de, bu sözden, hemen küfre girerler.

Zira Peygamberimiz bilmezdi gayb olaný.
(Gaybý bilirdi) demek, kaybettirir imaný.

Gaybý, yalnýz Allahü teâlâ bilicidir.
Ve Onun bildirdiði kimseler ancak bilir.

Biri, (Çalýnanlarý ve hem de gayb olaný,
Bilirim) derse eðer, gider hemen imaný.

Hatta onun sözüne, inansa biri eðer,
Ýnanan kimse dahi, imanýný kaybeder.

(Bana, cin haber verdi) dese dahi fark etmez.
Zira Peygamberler de, cinler de gaybý bilmez.

Allahü teâlâdýr sadece gaybý bilen.
Bir de, bildirdikleri bilirler ayriyeten.

Biri, (Allah adýna) yemin etmek istese,
Bir baþka kimse dahi, bunu kabul etmese,

Ve, (Ben, senin Allah'a yeminini istemem.
Þerefe ve namusa yemin eyle) dese hem,

O kimsenin bu sözü, gayet tehlikelidir.
Zira böyle söylemek, imana zarar verir.

(Bana, senin didarýn, can alýcý gibidir.)
Demek de küfür olup, gayet tehlikelidir.

Hazret-i Azrail’dir zira can alan melek.
Meleklerin hepsine, tazim ve hürmet gerek.

Biri, (Namaz kýlmamak, hoþ iþtir) dese eðer,
O kimse, bu sözüyle imanýný kaybeder.