Kim (Allah, gökte benim þahidimdir) der ise,
Kaybeder imanýný, bu söz ile o kimse.

Zira bu söz, Allah'a mekan isnat etmektir.
Halbuki Hak teâlâ, mekandan münezzehtir.

(Allah baba) diyenin, imaný gider yine.
Çok dikkat etmelidir Müslüman, sözlerine.

(Peygamber siyah idi) derse hem biri eðer,
O dahi, bu sözüyle imanýný kaybeder.

Siyah kedi köpeði, (Arap Arap!) diyerek,
Çaðýrmak, çok çirkindir, sakýnmak lazýmdýr pek.

Kim, (Rýzýk Allah'tandýr, ve lakin kuldan dahi,
Hareket lazým) derse, þirk olur bu söz dahi.

Kulun hareketi de, zira hep Allah'tandýr.
O, kuvvet vermedikçe, kul elbet aciz kalýr.

Yine, (Nasrani olmak, yeðdir yahudilikten.)
Diyen, küfre girer ve imaný gider hemen.

(Yahudi, nasraniden þerlidir) demelidir.
Mümin, konuþmasýna çok dikkat etmelidir.

Ve yine, (Kâfir olmak, hýyanet eylemekten,
Ýyidir) demek dahi, küfürdür bu sebepten.

Kim derse, (Ýlim ile, âlim’le ne iþim var?)
Veyahut (Âlimlerin sözü ne iþe yarar?)

Ve yahut bir fetvayý yere atarsa eðer,
Böyle yapan bir kimse, imanýný kaybeder.

Bir kimse, küfre sebep olan bir þey söylese,
Duyanlardan biri de, bu sözüne gülerse,

Onun o gülmesinde, zaruret yoksa eðer,
Söyleyen de, gülen de, mâzallah küfre girer.

(Evliyanýn ruhlarý hep hazýrdýr, bilirler.)
Demek dahi küfr olup, söyleyen küfre girer.

Çünkü Hak teâlâdýr her zaman hazýr olan.
Evliyanýn ruhlarý, hazýr olmaz her zaman.

Onlar, anýldýklarý yerde hazýr olurlar.
Daha önce ve sonra, o yerlerde yokturlar.

Kim ki, (Ýslamiyet’i bilmem veya istemem.)
Der ise, küfre girip, imaný gider hemen.

(Adem aleyhisselam, buðday yemese idi,
Biz günahkâr olmazdýk) der ise eðer biri,

Bu söz, bir Peygamberi küçültmek olduðundan,
Bunu diyen kimsenin, imaný gider o an.

Ve yine bir Müslüman, küçük günah iþlese,
Biri de onu görüp, (Hemen tövbe et!) dese.

O da, (Tövbe edecek ne yaptým?) derse eðer,
O, günahý hafife alýr ki, küfre girer.

Zira Ýslamiyet’in her hükmü kýymetlidir.
Birini hafif gören, imanýný yitirir.

Birine, (Gel, bir Ýslam âlimine gidelim.)
Yahut, (Bir ilmihalden okuyup öðrenelim.)

Dendiðinde, o dahi cevaben (Ýstemem!) der,
Yani (Ben, ilmihali n'apayým?) derse eðer,

Ýlmi ve âlimleri hafife almýþ olur.
Böylece imanýnýn gitmesinden korkulur.

Bunun gibi tefsir ve fýkýh kitaplarýný,
Kötüleyen kiþi de, kaybeder imanýný.

Birine sorsalar ki: (Mezhebin nedir senin?
Kimin zürriyetinden, kimin milletindensin?

Ýtikatta, amelde mezhep imamýn kimdir?)
Bilmese, o, mâzallah imanýný yitirir.

Kim kati bir harama, (helaldir) derse eðer,
O da, Allah korusun imanýný kaybeder.

Dinde helal ve haram, açýk açýk bellidir.
Tütüne haram demek, gayet tehlikelidir.

Yine zina, livata ve faiz alýp vermek,
Karný doyduktan sonra yemeðe devam etmek,

Gibi, bütün dinlerde haram ve yasak olan,
Þey için, (Keþke helal olsaydý) derse insan,

Böyle bir temennide bulunmak, çok kötüdür.
Zira bu, o kiþinin imanýný götürür.

Þarap için, bulunmak böyle bir temennide,
Küfür olmaz, çünkü bu, haram deðil her dinde.

Kur'aný, laf latife arasýndan okuyan,
Bir kimsenin, mâzallah imaný gider o an.

Çünkü Kur'an, Allah'ýn kelamýdýr ki elbet,
Ona göstermelidir okurken saygý, hürmet.

Kur'aný, çalgý oyun ve þarký arasýnda,
Okumak da, imana zarar verir aslýnda.

Birine, (Þimdi sana sövmem) derse bir kimse,
Ve (Sövmenin adýný günah koymuþlar) derse,

Böyle söylemek dahi, gayet tehlikelidir.
Zira Allah korusun, imaný gidebilir.

Kim Kur'an ve mevlidi okurken, çalgý çalar,
Bu, mâzallah imanýn gitmesine yol açar.

Kur'an, mevlid, ilahi, salevatý þerife,
Okurken, yapmamalý asla þaka, latife.

Kim bunlarý okursa, eðlence ve keyf için,
Ýslam’dan çýkmasýna yol açar o kiþinin.

Sünnet üzre okunan bir ezaný, kim eðer,
Dinlemez, hürmetsizlik yaparsa, küfre girer.

Kim Kur'an-ý kerime, kendi aklýna göre,
Mana verirse eðer, o dahi girer küfre.

Kim Kur'an-ý kerim ve hadis-i þeriflerin,
Ve içtihat sahibi Ýslam âlimlerinin,

Bildirdiði þekilde iman etmezse eðer,
Bunlarýn imaný da, olmaz yine muteber.