Müslüman olmayana, saygýyla selam vermek,
Küfrü mucip olur ki, bundan sakýnmalý pek.

Ve bir gayr-i müslime, saygý ifade eden,
Söz, mesela (Üstadým!) demek de, yine aynen,

Ýtikat yönü ile, gayet tehlikelidir.
Zira böyle yapanlar, imanýný yitirir.

Baþkasýnýn küfrüne, kim razý olur ise,
Mâzallah imanýný zayi eder o kimse.

Kur'an kaydý bulunan bantlar ile plaklar,
Mushaf-ý þerif gibi, hürmete layýktýrlar.

Bunlara saygýsýzlýk, asla caiz deðildir.
Zira bu, o kimsenin imanýný giderir.

Cinnilerle tanýþan falcý, büyücülere,
Yýldýzname’ye bakýp, söyleyen kimselere,

Gidip, bu kiþilerin her sözüne inanmak,
Bazen doðru çýksa da, küfür olur muhakkak.

Zira Hak teâlâdan baþkasý gaybý bilmez.
Ve her þeyi yapmaya, insanýn gücü yetmez.

Yalnýz Hak teâlâdýr, her þeyi bilen, yapan.
Mâzallah küfre düþer, baþka türlü inanan.

Resulün sünnetini, kim ki hafif görerek,
Yani hiç ehemmiyet ve kýymet vermeyerek,

Terk ederse, bu hali, mâzallah çok kötüdür.
Bu hal, o kimselerin imanýný götürür.

Zünnar denen bir papaz kuþaðýný baðlamak,
Putlara, heykellere tazim etmek ve tapmak,

Ve Ýslam’ý anlatan kitaplardan birini,
Aþaðý, hakir görmek, hem din âlimlerini,

Bunlar da, mümin için gayet tehlikelidir.
Zira o kimselere, imaný kaybettirir.

(Bir sahir, sihir ile istediðini yapar.)
Diye kim inanýrsa, mâzallah küfre kayar.

Birine, (Kâfir!) diye seslense biri eðer,
Bunu, hemen anýnda reddetmek icab eder.

Þayet (Efendim!) gibi, kabul manasý olan,
Bir cevap verir ise, imaný gider o an.

Ve kesin haram olan bir mal ile, bir kimse,
Cami veya baþka bir hayýr yaptýrýr ise,

Ve bunlara karþýlýk, sevap beklerse eðer,
Mâzallah küfre girip, imanýný kaybeder.

Biri de haram maldan, yine sadaka verse,
Ve bundan, kendisine sevap, ecir beklese,

Fakir de, onun haram olduðunu bilerek,
Dua etse hem (Allah razý olsun) diyerek,

Veren de, o duaya (Âmin) der ise eðer,
Hem veren, hem de alan, mâzallah küfre girer.

Çünkü bu, Ýslam ile istihza eylemektir.
Ýslam’ýn her hükmüne, tazim etmek gerektir.

Allahü teâlâdan baþkasýna kim eðer
(Yaratýcý) der ise, mâzallah küfre girer.

Çünkü yoktan yaratmak, sýrf Allah’a mahsustur.
Bunu, insanlar için kullanmak, çirkin olur.

Mübarek isimleri, alay için, kim eðer,
Baþka türlü telaffuz ederse, küfre girer.

Mesela (Abdülkadir) yerine, (Abdülkoydur),
Diyenin, imanýnýn gitmesinden korkulur.

Muhammed'e, (Memo) ve Hasan'a, (Hasso) demek,
Ve yine Ýbrahim'e, (Ýbo) diye seslenmek,

Ýstihza kastý ile olsa, tehlikelidir.
Yani böyle diyenin, imanýný giderir.

Bu gibi mübarek ve muhterem isimleri,
Ayakkabý ve terlik içine yazmak dahi,

Bunu yapanlar için, çok tehlikeli olur.
Zira imanlarýnýn gitmesinden korkulur.

Abdestsiz olduðunu bilerek namaz kýlmak,
Küfr olup, o kimsenin imaný gider mutlak.

Sünnet olan bir þeyi beðenmemek de, yine,
Küfr olup, sebep olur imanýn gitmesine.

Baþkasýnýn küfrüne, kim sebep olsa eðer,
Onun kendisi dahi, mâzallah küfre girer.

Zina ve livataya, caiz derse bir insan,
Kaybeder imanýný, böyle söylediði an.

Kim büyük günahlara devam ederse eðer,
Bu hal, Allah korusun, onu küfre sürükler.

Namaza ehemmiyet vermemek, çok kötüdür.
Zira bu, o kimsenin imanýný götürür.

Üstünde dini yazý ve Kur'an âyetleri,
Bulunan örtüleri, yahut seccadeleri,

Hakaret niyetiyle, yere serip kullanmak,
Küfür olup, yapanýn imaný gider mutlak.

(Hazret-i Ebu Bekir ile hazret-i Ömer,
Hak halife deðildi) demek de, küfre girer.

Hak teâlâdan ayrý,ölü veya diriden,
Bir þey bekleyenin de, imaný gider hemen.

(Tezveren dede) demek, gayet tehlikelidir.
Böyle söyleyenlerin imaný gidebilir.

Meyyitleri topraða gömmek farz olduðundan,
Ehemmiyet verirler bu farza her Müslüman.

Ýlmi, fenni ileri sürüp bazý kimseler,
Ölüleri gömmeye, (gericilik) deseler,

Yahut (Buda, brehmen ve komünistler gibi,
Yakmak, daha iyidir) derlerse ölüleri,

Böyle söyleyenlerin, imaný gider o an.
Yani o, mürted olup, çýkar Müslümanlýktan.

Yine evliya ile Ýslam âlimlerine,
Düþmanlýk, bu bakýmdan tehlikelidir yine.