Birden fazla evlenmek, dinde emir deðildir.
Bu, Allah'ýn sadece müsaadesi, iznidir.

Müstehab da olmayýp, bu, mubahdýr Ýslam’da.
Zira böyle yazýyor, hem (Nimet-i Ýslam)da.

Allah'ýn bu iznini kötülemenin dahi,
Caiz olmadýðýna inanmak farzdýr tabii.

Kur'an-ý kerimde de, bildirdi bunu Allah.
Bu izni beðenmemek, küfür olur mâzallah.

Putlara, heykellere, güneþ, ay ve yýldýza,
Tapýnýp secde etmek, küfürdür yine keza.

(Küfre rýza, küfürdür) demiþtir ki âlimler,
Yani küfrü beðenen bir kimse, küfre girer.

Her kim, Müslümanlarý aldatmak için, þayet,
Hadis uydurur ise, küfre düþer o elbet.

(Mirac bedenle deðil, ruh ile oldu) diyen,
Ve buna inananlar, düþerler küfre hemen.

Yine Resulullahýn bir söz ve bir iþine,
Ýnanmayan kimse de, düþer küfrün içine.

Yine üç halifeyi sövmek ve lanet etmek,
Mâzallah küfürdür ki, sakýnmak lazýmdýr pek.

Hem de Resulullahý incitmek, çok kötüdür.
Zira bu, o kimsenin imanýný götürür.

Ýnsan için, (Yarattý, yarattýk, yarattýlar.)
Gibi söylemek dahi, yine küfre yol açar.

Her kim, bir kâfir için, (Cehennemliktir) dese,
Kendininse, (Cennetlik) olduðunu söylese,

O, gaybý bildiðini iddia etmiþ olur.
Böylece küfre düþer ve imaný kaybolur.

Yine her kim, Allah'a ve Onun Resulüne,
Karþý gadaplanýrsa, sebep olur küfrüne.

Birinin gýybetini yaparsa biri eðer,
Baþkalarý da ona, (Gýybet etme!) deseler,

(Bu, bir þey midir?) dese, buna karþý o dahi,
Mâzallah küfre düþüp, imaný olur zayi.

Bir kimse, (Allah bana, Cennetini verirse,
Yine de, sen olmadan Cennete girmem) dese,

Veyahut da (Cennete, filan ile beraber,
Gir dense, girmem) dese, o dahi küfre girer.

(Ýstemem, Allah bana Cennetini verirse.
Ve lakin didarýný görmek isterim) derse,

Bu sözü söylemek de, gayet tehlikelidir.
Zira bu, küfür olup, imana zarar verir.

Ve yine, (Kâfirlerin, dinimize uymayan,
Amelleri güzeldir) denirse, gider iman.

Biri de, (Hak teâlâ göktedir) derse eðer,
Bu sözü sebebiyle, mâzallah küfre girer.

Ýbadetler, imandan deðilse de esasen,
Küfre girer, namazý bile bile terk eden.

Farzlarý, sünnetleri beðenmemek de, yine,
Küfr olup, böyle yapan, düþer küfrün içine.

Bazý felsefeciler diyorlar ki: (Dünyada,
Var olan þey yok olmaz, var olmaz yok olan da.)

Onlarýn bu sözleri, doðrudan çok uzaktýr.
Zira bu söz, Allah'ýn kudretini inkârdýr.

Çünkü cenâb-ý Allah, dünya ve ahireti,
Sonsuz kudreti ile, hiç yoktan halk eyledi.

Yine yok edecektir hepsini sonra tekrar.
Ve kýyamet gününde, edecektir yine var.

Bir lahzada var ve yok olmasý da her þeyin,
Hiç þaþýlacak bir þey deðildir Allah için.

Çünkü Onun kudret ve azameti, sonsuzdur.
Aksini söylemek ve inanmak, küfür olur.

Dünya sýkýntýsýndan kurtulup, rahat etmek,
Kastýyla intiharda, küfürden korkulur pek.

Sonra insan, dünyadan ayrýlmak ile hemen,
Asla kurtulamaz ki sýkýntý ve kederden.

Allahü teâlânýn sevmediðini, eðer,
Kim sevmeye kalkarsa, mâzallah küfre girer.

Kabre secde ederek, hem saygý göstermek de,
Ona tapýnmak olup, küfür olur elbette.

Allahü teâlâdan baþka þeye, bir insan,
Yemin etse, bu yemin, küfür olmaz her zaman.

Yemin olunan þeye, eðer tazim olursa,
Yani Allah'a þerik ve ortak tutulursa,

O zaman böyle yemin, gayet tehlikelidir.
Yani bu, küfür olup, imaný kaybettirir.

Bazýsý, evliyanýn mezarýna gidiyor.
(Ya Filan, Allah için bana þunu ver!) diyor.

Doðrudan o velinin, söyleyerek adýný,
Ondan talep ediyor, derdinin dermanýný.

Halbuki o velinin hürmetine diyerek,
Yalnýz Hak teâlâdan istenir her bir dilek.

(Ya Rabbi, þu velinin hürmet ve hatýrýna,
Bana þunu ver!) diye, yalvarýlýr Allah'a.

Yani bir evliyayý vesile eyleyerek,
Onun hatýrý için, caizdir dua etmek.

Ancak o evliyanýn, tesir edeceðine,
Her istenilen þeyi, hemen vereceðine,

Gaybý bileceðine inanmak, çok kötüdür.
Zira bu, o kiþinin imanýný götürür.

Yine Hak teâlânýn velisi olan kullar.
Ýlmiyle amil olan âlimlerdir ki onlar,

Bunlardan, ölü veya diri olan birine,
Hakaret, o kimsenin, zarar verir dinine.

Ýcma-ý ümmete de karþý gelse kim eðer,
O dahi bu haliyle, mâzallah küfre girer.

Dört mezhep âlimleri, bunda edip ittifak,
Þöyle bildirdiler ki, bu, küfürdür muhakkak.