Ebu Said-i Harraz, büyük âlim, evliya.
Çok faideli oldu, ilmiyle insanlara.

Bu zat bir sohbetinde buyurdu: (Ey insanlar!
Gaflete gelmeyin ki, ahirette hesap var.

Yani günah olarak ne yaptýysak bu günde,
Orada hesabý var, yarýn Mizan önünde.

Ey insanlar, bilhassa kaçýnýn kul hakkýndan.
Mahþerde zor kalkýlýr zira bu hak altýndan.

En iyisi, dünyada hemen helallaþmaktýr.
Ahirete gidince, tekrar uðraþmamaktýr.

Eðer ki ahirete kalýrsa bir hakkýnýz,
Hakkýnýz ne kadarsa, o kadar alýrsýnýz.

Helal etmiþ iseniz dünyada onu fakat,
Bin katý alýrsýnýz ahirette mükafat.

Ters dahi dönebilir hesaplar ahirette.
O zaman borçlu çýkýp, kalýrsýnýz hayrette.

Nice alacaklýlar vardýr ki zira o gün,
Borçlu hale düþüp de, helak olur büsbütün.

Hiç üzülmemek için yarýn mahþer gününde,
Hiç kimseye bir zarar vermemeli bu günde.)

Bir gün Resul-i ekrem buyurdu eshabýna:
Eskiden birkaç kiþi gitti bir kabristana.

Dediler ki: (Bir dua edelim Rabbimize.
Ölülerden birini diriltsin þimdi bize.

Ölüm ve ahiretten haber versin azýcýk.
Ona göre dünyada yapalým bir hazýrlýk.)

Evvela abdest alýp, kýldýlar hepsi namaz.
Sonra da el kaldýrýp, ettiler dua, niyaz.

Hak teâlâ izniyle, bu dua akabinde,
Bir mevta dirilerek kalkýverdi kabrinde.

Yüzünde vardýysa da biraz secde eseri,
Yine siyah olmuþtu yüzünün bazý yeri.

O mevta dile gelip, dedi ki: (Ey insanlar!
Gafletle yaþamayýn, ahiret var, hesap var.

Yatarým þu mezarda doksan küsur senedir.
Ölümün sarsýntýsý hâlâ üzerimdedir.

Ölüyormuþum gibi, þimdi de yine aynen,
O þiddetli acýyý hissediyorum halen.

Harcamýþýz bu ömrü fuzuli þeyler ile.
Lakin þimdi piþmanlýk ve üzülmek nafile.)

Bir gün de buyurdu ki: (Ölüm var, bu, pek kati.
Ahirette bulunur her þeyin hakikati.

Orada iki yer var, ya Cehennem, ya Cennet.
Ýnsanlar bu yerlerde kalýrlar ilel ebed.

Dünyadaki iþlerden sorulur ince ince.
Cehenneme atýlýr, cevap veremeyince.

Ameller karþýlýksýz kalmýyor orada hiç.
Ya ebedi bir azap, ya da sonsuz bir sevinç.)