Fahreddin-i Iraki, hal ehli, veli bir zat.
Tesirli sözleriyle, ederdi çok nasihat.

Bir gün de buyurdu ki: (Kibir, bir felakettir.
Gadab-ý ilahinin, gelmesine sebeptir.

Ýman etmemenin de temelinde bu vardýr.
Hatta her iyiliðe, bu mani olmaktadýr.

Ýmaný olsa bile, yapmýyorsa ibadet,
Sahibinin kibrine, bu da eder delalet.

Kalbinde, zerre kadar kibir olan kimseler,
Cehennemde yanmadan, Cennete giremezler.)

Derdi ki: (Kavuþursa bir kiþi tek bir þeye,
O, kavuþmuþ demektir, bütün güzel þeylere.

Hakiki bir mürþide kavuþsa biri eðer,
Ona, maddi manevi gelir her iyilikler.

Çünkü olgun mürþide kavuþmakla o adam,
Dinin emirlerine uymaya kavuþur tam.

Yani Ýslamiyet’e, uymuþ olur her iþte.
Bütün saadetlerin baþý da, budur iþte.

Her amelde, Ýslam’a edince tam riayet,
Bilcümle insanlar da, severler onu gayet.

Çünkü o, insanlarý býrakarak bir yana,
Çevirmiþtir gönlünü, sadece Allah'ýna.

Her bir ihtiyacýný, Sahibinden ister hep.
Ondan gayri kimseden, hiç bir þey etmez talep.

Çünkü Rabbi iledir her bir iþi mutlaka.
Yalnýz Ona güvenir, itibar etmez halka.

Herkes onu methetse, yahut övmese de hiç,
Duymaz o bu þeylerden, bir üzüntü ve sevinç.

Çünkü iyi bilir ki, methetse de bugün halk,
Yarýn, hiç belli olmaz, söver düþman olarak.

Kimin, Rabbin emrine tam ise ittibasý,
Onun, insanlarla da iyi olur arasý.

Kâmil bir Müslümanda, iki ziynet bulunur.
Bunlardan biri (edep), diðeri (tevazu)dur.

Ýnsanlar, edep ile Allah'a yaklaþýr hep.
Vasýl olamamýþtýr, Ona hiçbir bi-edep.

Peygamberlerden gayri, hiç kimsenin elbette,
Garantisi yoktur ki, kurtulsun ahirette.

Hem çok korkmak gerekir, hem de ümitli olmak.
Ancak böyle mümkündür, ahirette kurtulmak.

Mutlak emin olmak yok, mutlak ümitsizlik de.
Müsavi olmalýdýr, her ikisi birlikte.)

Bir gün de buyurdu ki: (Bu dünya, sanki hayal.
Yakýnda, ahirete edeceðiz intikal.

Zira ecel, kimseye, vakit bildirmemiþtir.
Yani, erken veya geç gelirim dememiþtir.

Nefesler sayýlýdýr, tükenir bir gün elbet.
Huzur-u ilahiye çýkacaðýz akýbet.

Seri-ül hesaptýr ki Hak teâlâ hem dahi,
Gayet çabuk görülür hesabýmýz vallahi.)