Abdurrahim Arvasi, âlim ve veli idi.
Dersi ve sohbetleri pek çok faideliydi.
Bir gün buyurdular ki: Ýslam’a, tam hakkýyla,
Uyanýn, ömrü geçmez dertle ve hastalýkla.
Hastalýk çeken varsa eðer Müslümanlardan,
Yaþamadýðýndandýr Ýslam’ý muntazaman.
O ölüm hastalýðý, herkese gelecektir.
Velakin bu hastalýk, mümin için nimettir.
Müjde habercisidir ahiret seferinin.
Alarm iþaretidir istiðfar etmek için.
Hastalýklar, ölüme bahanedir, sebeptir.
Her eceli gelene, çok zaman bir dert gelir.
(Ecel geldi cihana, baþ aðrýsý bahane.)
Diye atasözü de söylenir bu mealde.
Bugün, Ýslamiyet’e karþý duran insanlar
(Temizlik) yolundan da hiç saldýramýyorlar.
Tabiin-i kiramdan nitekim bazý gençler,
Sahabe-i kiramý ziyarete geldiler.
Dediler: (Hak teâlâ, sizleri çok seviyor.
Kur’an-ý keriminde sizi çok methediyor.
Bize, bunun sýrrýný söyleyin de bilelim.
Biz de öyle yaparak, böyle çok sevilelim.)
Dediler: (Allah bizi seviyor, bu hakikat.
Çünkü biz, temizliðe ederiz fazla dikkat.)
Hak teâlâ, Kur’anda açýkça bildiriyor:
(Temiz olan kullarý severim) buyuruyor.
Nitekim Müslümanlar, camilere, evlere,
Ayakkabýlarýyla hiç girmezler bir kere.
Her evde hamam olur, az bile pislik olmaz.
Onun için mikrop ve hastalýk hiç bulunmaz.
Fransýzlarýn, meþhur o (Versay sarayý)nda,
Bir hamam yok, kâfirler pis oluyor aslýnda.
Yine Ýslamiyet’e karþý olan insanlar,
(Ahlak) açýsýndan da hiç saldýramýyorlar.
Dinimiz, baþtan baþa ahlak ve fazilettir.
Dost düþman, bu hususu herkes söylemektedir.
Hatta Ýslamiyet’te var ki öyle (adalet),
Buna, kâfirler bile ediyorlar çok hayret.
Mesela ikiyüz yýl öncesine ait bir,
Mahkemenin zabtýnda þöyle denilmektedir:
Bursa-Altýparmak'ta, bir grup Müslümanlar,
Bir arsa üzerine, cami yaptýrýyorlar.
O yer, yahudilerin arsasý imiþ fakat.
Bu yüzden, etmiyorlar bu iþe muvafakat.
Diyorlar: (Arsa bizim, cami yapamazsýnýz.)
Müslümanlar diretip, diyorlar ki: (Yaparýz.)
Onlar da mahkemeye müracaat ediyorlar.
Kadýya, (Bu camiyi yýktýrýnýz!) diyorlar.
Bu iþ araþtýrýlýp, deniyor ki hülasa:
(Evet, yahudilere aittir iþbu arsa.)
Karar veriliyor ki: (O cami yýkýlarak,
Verilsin sahibine, boþ bir arsa olarak.)
Cami yýktýrýlýyor, hem de hiç itirazsýz.
Ve teslim ediliyor, (Adalet)e bakýnýz!
|