Ahmet Mekki Efendi, âlim ve veli bir zat.
Verirdi insanlara hep öðüt ve nasihat.

Nasihat istemiþti bir kimse bu veliden.
Buyurdu: (Emin olma küfür tehlikesinden.

Nasýl bir kelimeyle girilirse imana,
Bir sözle de, bu iman gidebilir yabana.

Ýtikat bilgileri, herkese zaruridir.
Öðrenmek, her müminin asli vazifesidir.

Her kim, çocuklarýna iman bilgilerini,
Vermezse, yapmamýþtýr insanlýk görevini.)

Bir gün de buyurdu ki: (Ýyi bir insan olmak,
Yedi þeyi, sýrayla yapmakla olur ancak.

Birincisi, dosdoðru bir iman edinmektir.
Zira imansýz olmak, sonsuz bir felakettir.

Ýkincisi, dinini öðrenmektir mükemmel.
Zira ilim olmazsa, yapýlamaz bir amel.

Üçüncüsü, her çeþit haramdan sakýnmaktýr.
En büyük haram ise, bu dinde kalb kýrmaktýr.

Dördüncü mühim esas, farzý ifa etmektir.
Farzlar, Hak teâlânýn emirleri demektir.

Beþincisi, mekruhtan kaçýnmaktýr iyice.
Bunlar da, kerih olan þeylerdir dinimizce.

Bundan sonra, sünneti yapmaya sýra gelir.
Bunlar, Resulullahýn beðendiði þeylerdir.

Bütün bu altý þeye edince tam riayet,
Yedinci, tasavvufa sýra gelir nihayet.

Bunlardan bir tanesi yapýlmaz ise eðer,
Ondan sonrakilere verilmez hiçbir deðer.

Mesela bir kimsenin imaný yoksa þayet,
Yapsa da, kabul olmaz yüzbin sene ibadet.

Ve eðer haramlardan sakýnmazsa bir kiþi,
Faide vermez ona, yaptýðý hiçbir iþi.

Farzlarý yapmayanýn, sünneti kabul olmaz.
Sünneti yapmayan da, tasavvufcu olamaz.

Bir müminin kalbini kýrsa biri mesela,
Yaptýðý zikirlerin, faydasý olmaz asla.)

Bir gün de buyurdu ki: (Saadete kavuþmak,
Allah’ýn resulünü sevmekle olur ancak.

Zira Peygamberimiz buyurdu ki bir zaman:
(Allah ve resulünü çok sevmeli Müslüman.)

O, onlarý her þeyden daha çok sever hale,
Gelmedikçe, imaný asla gelmez kemale.

Kul, sýk sýk La ilahe illallah söyleyerek,
Gerekir imanýný an be an yenilemek.)