Ýmam-ý Gazali ki, çok büyük bir alimdir.
Ölümle alakalý þu bilgileri verir:

Ýnsana ölüm hali yakýnlaþtýðý anda,
Dört melek, gelip durur, o insanýn yanýnda.

O kimsenin ruhunu, el ve ayaklarýndan,
Tutarak, kuvvetlice çekerler hiç durmadan.

Ruh kalbe geldiðinde, birden dili tutulur.
O andan itibaren, hiç konuþamaz olur.

O zamanki soluðu, bir saka kýrbasýndan,
Su boþalýr misali gýr gýr öter durmadan.

Facirlerin ruhlarý öyle çetin çýkar ki,
Yaþ keçeye takýlan bir dikendir o sanki.

Kimi de zanneder ki ölüm halinde iken,
Çýkýyor ruhu sanki, bir iðne deliðinden.

Yerle gök birleþiyor zanneder bazýsý da.
Kalýyor kendisi de onlarýn arasýnda.

Hastanýn her a’zasý, çok terleyip bu defa,
Gözleri, sürat ile gider iki tarafa.

Burnun iki tarafý çekilip, solar benzi.
Soluðu kabarýr ve kalkar göðüs kafesi.

Nefesleri git gide azalýr, seyrek olur.
Bedenin harareti düþer ve ceset soður.

Ruh, kalbde karar kýlýp, hiç çýkmayý istemez.
O zaman melek ona, harbeyle vurur bir kez.

Zira kalbde bulunur hayatýn sýrrý asýl.
Ruh, bedenden çýkmaya mecbur olur velhasýl.

Lakin henüz çýkmadan, þeytan, bunu bir fýrsat,
Bilip, avanesini eder ona musallat.

Bu, en güçsüz ve zayýf anýdýr ki insanýn,
Þeytanýn avanesi, ona gelir ansýzýn.

Önceden vefat etmiþ ana, baba, birader,
Gibi sevdiklerinin suretine girerler.

Ona þöyle derler ki: (Ey oðlumuz, kýzýmýz!
Sen þimdi ölüyorsun, seni geçtik bunda biz.

Senden önce gelmekle ahiret âlemine,
Daha iyi vakýfýz buranýn ahvaline.

Sen yahudi dininde vefat et ki bu zaman,
Hak teâlâ indinde, bu dindir makbul olan.)

Þeytanýn bu sözüne aldanmazsa o eðer,
Onlar gidip, yerine baþkalarý gelirler.

Derler ki: (Ey oðlumuz, yahut ey kardeþimiz!
Ahirete gitmekte, seni geçtik hepimiz.

Sen þimdi vefat et ki, hýristiyan dininde,
Makbul olan bu dindir Hak teâlâ indinde.)

Aldatabilmek için, bir nice dil dökerler.
Her dini methederek, ona teklif ederler.

Eðer Ýslamiyet’e tam uymuþsa ömründe,
Þeytanýn fitnesine hiç aldanmaz o günde.