Ebu Bekr-i Ebheri, âlim ve veli bir zat.
Yýlmadan insanlara ederdi hep nasihat.

Bir gün de buyurdu ki: (Ey Müslümanlar, þu an,
Nefs-i emmaresidir insana büyük düþman.

Ýslam’ýn her emrinde, bu nefsi kýrmak vardýr.
Ýslam’a uyulursa, o da payýný alýr.

Ýstiþare eyle ki, bu, nefsi kýrar iyi.
Zira nefis, istemez istiþare etmeyi.

Eðer yolda giderken, rastlarsan bir mümine,
Önce sen selam ver ki, kýrýlsýn nefsin yine.

Müsafeha edecek olursan yine eðer,
Önce sen el uzat ki, bu dahi nefsi ezer.

Kýrýldýðýn kimseden, önce sen özür dile.
Ki, yine senin nefsin kýrýlsýn böylelikle.

Öfkelenme, halim ol, çok çalýþ, olma tembel.
Bunlarýn herbiri de, nefsi kýrar mükemmel.

Nefsin, bizi en fazla kandýrdýðý husus da,
Bize hep, (sen haklýsýn) dedirtir her hususta.

Lakin Resulullahýn tavsiyesi bu deðil.
Bize, Onun ahlaký olmalý rehber, delil.

Zira o buyurur ki: (Eðer iki Müslüman,
Herhangi ihtilafa düþerlerse bir zaman,

Hangisi, diðerinden özür dilerse önce,
O kimseye, yüksek bir köþk verilir ölünce.

Bunun, mahþer yerinde kefili, benim bizzat.
Köþkün anahtarýný, istesin benden o zat.)

Bir gün de buyurdu ki: (Kardeþlerim bu kibir,
Bilin ki, insanlarýn büyük felaketidir.

Ýki ziynet vardýr ki, süsler insanlarý hep.
Onun biri (tevazu), diðeri (hayâ, edep).

Mevki ve selahiyet, mal çokluðu, zenginlik,
Kabiliyetli olmak, güzellik ve zekilik,

Faikiyet saðlayan bütün bu þeyler de hep,
Felakettir insana, olursa kibre sebep.

Bundan kurtulmanýn da çaresi, tevazudur.
Bu da, kulun kendini (hiç) bilmesiyle olur.

Zira kibirlenecek neyin var ki ey insan?
Gece gündüz Rabbine edersin günah, isyan.

Bir damla sudur aslýn, ölürsün bugün yarýn.
Sayýlmayacak kadar, çoktur hem de günahýn.

Kendine gel, adam ol, olsan dahi paþa, bey.
Teneþir tahtasýnda bitecek yarýn her þey.

Bugünkü havalarýn, yarýn sona erecek.
Ölüme hazýrlan ki, çetin günler gelecek.

Bakmayýn þimdi dimdik, ayaktayýz, yürürüz.
Yakýnda, musallada yatarýz, hem de dümdüz.

Bir gün Resul-i ekrem, uðrayýp kabristana,
Aðlayýnca, eshabý sordular bunu Ona.

Buyurdular ki: (Ölüm, dehþetli bir iþ elbet.
Buna hazýrlanýn ki, baþa gelir akýbet.)