Fahreddin-i Iraki, ilim ehli büyük zat.
Bir gün, sevdiklerine þöyle etti nasihat:

(Söz dinleyen kazanýr, kaybeder dinlemeyen.
Bu yolda yükselemez, hemen peki demeyen.

Bir sözün dinlenmesi, kabul görmesi için,
Ýhlasla söylenmesi lazým gelir o iþin.

Onu dinleyenler de, dinler ise ihlasla,
O, itibar görür ve havada kalmaz asla.

Bu dinin temeli de, (ilim), (amel) ve (ihlas).
Ýhlassýz amellerden, faide hasýl olmaz.

Þeytan da âlim idi, ihlasý yoktu fakat.
Huzur-u ilahiden bu yüzden olundu tard.)

Bir gün de buyurdu ki yine bazý gençlere:
(Asla zamanýnýzý geçirmeyin boþ yere.

Bir araya gelince, okuyun, sohbet edin.
Ýhlasý arttýrmaya, sa'y-ü gayret gösterin.

Dedi kodu ve gýybet, öldürücü zehirdir.
Bu derde yakalanan, helake sürüklenir.

Günahýnýzý deðil, arttýrýn ecrinizi.
Zira dine tam uymak, kurtarýr ancak sizi.

Bu dünya bitecektir, belki de biraz sonra.
Kaç kiþi kurtulur ki, bir deprem olsa zira?

Hayat, öldükten sonra baþlýyor, bu bir gerçek.
Zira dünya hayaldir, bir gün sona erecek.

Bu hayale bakýp da, aldanmayýn ki sakýn,
Yoksa, mahþer gününde piþmanlýk olur yarýn.

Peygamber efendimiz, hadiste buyurdular:
(Ýnsanlar uykudadýr, ölünce uyanýrlar).

(Eyvaah!) der çoðu insan uyanýnca, ne var ki,
Ýþ bitmiþ, olan olmuþ, çaresi bulunmaz ki.

Ölmeden uyanmaya bakalým ki bu günde,
Piþmanlýk duymayalým, yarýn mahþer gününde.

Hak teâlâ bizlere, bahþetmiþ türlü nimet.
Dünyada, imtihana tâbiyiz bizler elbet.

Hep günah iþlemekle harcanýrsa bu ömür,
Bulunur mu mahþerde bir bahane ve özür?)

Bir gün de buyurdu ki: (Din, rehbersiz olamaz.
Yani rehber olmadan, kurtuluþ mümkün olmaz.

(Rehber), gemi gibidir, kim binerse kurtulur.
Dünya ve ahirette, bulur rahat ve huzur.

Bir rehbere ihtiyaç duymazsa biri eðer,
O, koca okyanusu, yüzerek geçmek ister.

Sonunda maðlub olur o korkunç dalgalara.
Tez zamanda boðulup, yem olur balýklara.

Halbuki gemi hazýr, binmiþ olsa gemiye,
Kolayca vasýl olur, rýza-i ilahiye.

Bu yolda rehber, delil, Ýslam âlimleridir.
O yüksek insanlara, tâbi olmak gerektir.

Ýslam âlimlerine, kim tâbi olur ise,
Dünya ve ahirette, rahat eder o kimse.)