Celaleddin-i Hindi, âlim ve veli bir zat.
Kendini sevenlere ederdi hep nasihat.

Bir gün de buyurdu ki: (Vaktiyle âlim biri,
Vardý ki, Ýslam için çalýþýrdý ekseri.

Bir hayli talebesi vardý hem bu kiþinin.
Onlar da çalýþýrdý, Ýslam’a hizmet için.

Yine bu talebeler, hizmete müteallik,
Bir çýkmaza girince, ona sorarlardý ilk.

Velakin bir ikisi, sorsa da ona yine,
Giderlerdi maalesef, kendi bildiklerine.

Bir gün, þöyle buyurdu toplayýp talebeyi:
(Evet soruyorsunuz bana bir meseleyi.

Fakat bazýlarýnýz, aldýklarý cevaba,
Göre iþ yapmýyorlar, sebep nedir acaba?

Ya bana bir hususta, gelip bir þey sormayýn.
Yahut soruyorsanýz, ne dersek onu yapýn.

Çünkü eðer bir kimse, birine, bir suali,
Sorup da yapmaz ise, vardýr büyük vebali.

Sormak, þu demektir ki: (Sana güveniyorum.
Çünkü benim lehime söylersin, biliyorum.

Bu yüzden soruyorum bu iþi sana bizzat.
Nasýl cevap verirsen, edeceðim itaat.)

Bu dünyada en zor þey, vermektir doðru karar.
Allah'a þükredin ki, soracak yeriniz var.

Biz, cevap veriyoruz her suale muhakkak.
Siz dahi aynen yapýn, biz nasýl söylüyorsak.)

Bir gün de buyurdu ki: (Mazhar-ý Can-ý Canan,
Bir mezarýn yanýndan geçiyordu bir zaman.

Kalb gözüyle baktý ki, kabirde bir kadýn var.
Melekler, o kadýna çok azap yapýyorlar.

Düþündü ki: Acaba bu kadýn kâfir midir?
Yoksa imaný var da, günahkâr biri midir?

Önceden okuduðu bir tek (hatm-i tehlil)in,
Yani yetmiþbin adet kelime-i tevhid'in,

Sevabýný, kadýnýn ruhuna gönderince,
Azaptan kurtularak, gark oldu bir sevince.

Yani kadýn, o anda kurtuldu o azaptan.
Ve kabri, birden bire oldu hep gül gülistan.)

Bir gün de buyurdu ki: (Beþ þey gelmeden önce,
Beþ þeyin kýymetini, bilmek lazým iyice.

Bir hastalýk gelmeden sýhhatin kýymetini,
Bilip, yapmak gerekir Rabbe ibadetini.

Ölüm gelmeden önce, kýymetini bu ömrün,
Bilmeli ki, piþmanlýk olmasýn yine o gün.

Fakirlik gelmeden de, paranýn kýymetini,
Bilirse, sýkýntýya sokmaz insan kendini.

Meþguliyet gelmeden boþ geçen zamanlarýn,
Kýymeti bilinirse, üzüntü olmaz yarýn.

Zira o boþ vakitte, bir Allah dese insan,
O bir tek kelimeyle, deðiþir belki mizan.)