O Muhammed Masum ki, alim ve evliyadýr.
Ýmam-ý Rabbani’nin kerim evladýndandýr.

Allah adamlarýndan olan bu mübarek zat,
Her gün, talebesine ederdi çok nasihat.

Yine bir sohbetinde buyurdu ki bu âlim:
(Herhangi bir günahý iþler ise eðer kim,

Hemence kalbi ile tövbe eylemelidir.
Sonra da, dili ile istiðfar etmelidir.

Gizli olan günaha, gizli tövbe etmeli.
Aþikâr olana da, aþikâr eylemeli.

Lakin her hal-ü kârda, bir günah ve seyyiat,
Ýþlenince, melekler günah yazmaz üç saat.

O, bu müddet zarfýnda tövbe ederse eðer,
Hiçbir günah yazmazlar o kimseye melekler.

Eðer tövbe etmezse, bir günah yazar melek.
Daha büyük günahtýr tövbeyi geciktirmek.

Tâ ölünceye kadar tövbe kabul edilir.
Kalb ile tövbe eden, elbette affedilir.

Takva hali, insanda huy ve ahlak olmalý.
Yani kendiliðinden, devamlý yapýlmalý.

Hem sonra, haramlardan sakýnmak tam ihlasla,
Emirleri yapmaktan, mühimdir daha fazla.

Zira iyi iþleri, yapabilir her insan.
Fakat yalnýz sýddýklar, yapmazlar günah, isyan.

Allahü teâlânýn ihsanýna da, ancak,
Zühd ve takva sahibi olanlar kavuþacak.

Takva demek, Allah’tan korkarak bir kimsenin,
Haram ve günahlardan kaçýnmasýdýr kesin.

Takva sahibi ile oturmak, ibadettir.
Onun ile konuþmak, rahmet ve berekettir.

Onun ile kýlýnan bir namaz iki rekat,
Gayriyle kýlýnandan, efdaldir, hem de kat kat.)

Bir genç öðüt istedi Hakkýn bu velisinden.
Buyurdu ki: (Evladým, emin olma nefsinden.

Zira ondan baþka bir düþman yok sana daha.
Hatta senden ziyade, o, düþmandýr Allah’a.

Çünkü onun sevdiði, istediði ne ki var,
Dinin haram kýldýðý þeylerdir hepsi onlar.

Yani bu alçak nefsi yola getirmek için,
Dine uymaktan baþka, yolu yoktur kiþinin.

Dinimizde olsa da birkaç þey yasak, haram,
Helaldir, faideli türlü þerbet ve taam.

Bir saatlik zamaný, namaza ayýrmayýp,
Boþ þeylerle uðraþmak, hem çok günah, hem ayýp.

Zengin olup, kýrkta bir miktarda az bir zekat,
Vermemek, Hakka karþý, ne de büyük bir inat.

O kadar çok mubahý býrakýp da, bir anlýk,
Harama el uzatmak, ne büyük insafsýzlýk.)