Abdülhakim Arvasi, þaný yüce bir veli.
Sohbeti, insanlara olurdu faideli.

Bir günkü sohbetinde buyurdu ki bir kere:
(Osmanlýlar getirdi, Ýslam’ý bu yerlere.

Rumeli topraklarý, rumlarýn elindeydi.
Hem vardý Trabzon’da bir Rum-Pontus devleti.

Ýþte bu topraklarý fethedip Osmanlýlar,
Ýslam’ýn nuru ile, bir bir aydýnlattýlar.

Bu yerler, Ýslam ile þereflendi o zaman.
Onlarýn sayesinde biz de olduk Müslüman.

Bu yüzden, kýymetlidir Osmanlý sultanlarý.
Hürmet ve rahmet ile yâd edelim onlarý.

Onlarýn bu gayreti olmasa idi eðer,
Müslüman olamazdýk belki de þimdi bizler.

Geçerken o zatlarýn mezarlarý yanýndan,
Saygýlý olmalýyýz onlara en azýndan.

Onlarýn herbirisi, âlim ve evliyadýr.
Hepsinin, üstümüzde çok büyük hakký vardýr.)

Bir gün de buyurdu ki: (Çok þükür Rabbimize.
Çok maddi ve manevi nimetler verdi bize.

Bir keþmekeþ içinde inlerken bütün âlem,
Bizler, rahat ve huzur içindeyiz tamamen.

Çünkü iman, ibadet, huzurun kaynaðýdýr.
En büyük ibadet de, elbet (namaz kýlmak)týr.

Çünkü namaz, Allah'ý hatýrlatýyor bize.
Günde, en az beþ defa geliyor kalbimize.

Onu hatýrlamak da, zikir ve ibadettir.
Namaz kýlan, Allah'ý zikrediyor demektir.

Hatta beþ defa deðil, anýlýr daha fazla.
Zira her þey zikirdir, ilgiliyse namazla.

(Ezan kaçta oluyor?), (Namaza ne kadar var?)
(Kalkýp abdest alayým) þeklinde konuþmalar,

Namazla alakalý olduðundan dolayý,
Hatýrlatýr bizlere Allahü teâlâyý.

Çünkü zikir, Allah'ý kalben hatýrlamaktýr.
Bu da, namaz kýlmakla müyesser olmaktadýr.

Kim beþ vakit namazý, her gün eda ederse,
Ve bir vakti kýlýnca, ötekini beklerse,

Yani hep düþünürse, her kim namaz kýlmayý,
O, zikretmiþ sayýlýr, her an Hak teâlâyý.

Kalb hastalýklarýnýn ilacý, bu zikirdir.
Allah'ý hatýrlamak, kalbin temizliðidir.

Kimin kalbi, Allah'ý zikrederse eðer ki,
Yerleþir o kalblere Allah'ýn muhabbeti.

Ýþte namaz kýlmakla, bu zikir hasýl olur.
Allah'ýn sevgisi de, bu kalblerde bulunur.

Muhabbet-i ilahi, bir kalbe girse eðer,
Bu dünyanýn sevgisi, o kalbden çýkar gider.

Ýþte bu yüzdendir ki, en kýymetli ibadet,
Ýhlas ile beþ vakit (namaz kýlmak)týr elbet.)