Muhammed bin Süka ki, alim ve evliyadýr.
Kalblere tesir eden nasihatlarý vardýr.

Bu zat, bir sohbetinde buyurdu ki: Müslüman,
Ölümü çok anmasý lazým gelir her zaman.

Çünkü insan ölümü çok hatýrlarsa þayet,
Emirleri yapmaya, daha çok eder gayret.

Ve sýk sýk hatýrlarsa ölümü, yani mevti,
Günahlarý yapmaya, azalýr cesareti.

Hadiste buyurdu ki Peygamber efendimiz:
(Lezzetlere son veren mevti çok yâd ediniz.)

Evliyanýn çoðunun þöyleydi ki âdeti,
Bir günde, yirmi defa yâd ederlerdi mevti.

Ve buyururlardý ki: (Kim ölümü, bir günde,
Yirmi kez hatýrlarsa, þehiddir öldüðünde.)

Bir gün de buyurdu ki: Yok olmak deðildir mevt.
Bir evden baþka eve göç etmektir nihayet.

Ölüm, ruhun bedenden ayrýlýp gitmesidir.
Yani kulun bir halden, bir hale dönmesidir.

Ömer bin Abdülaziz, bir gün ölüm ve mezar,
Hakkýnda vaaz ederken, buyurdu: (Ey insanlar!

Sizler, sonsuzluk için elbet yaratýldýnýz.
Bir evden, baþka eve göç edersiniz yalnýz.

Ölüm, müminler için hediyedir, nimettir.
Günahkârlar içinse, bir dert ve musibettir.

Ýnsanlar, yaþamayý çok sevmiþ olsalar da,
Mevt, onlara hayattan hayýrlýdýr daha da.

Salih olan bir mümin, ayrýlýnca dünyadan,
Kurtulur dünyadaki türlü sýkýntýlardan.

Zalimin ölümü de hayýrlýdýr ki hatta,
Memleketler ve kullar kavuþurlar rahata.

Ýslam düþmanlarýndan bir zalim öldüðünde,
Bir þair, þu beyiti söylemiþtir o günde:

(Ne kendi etti rahat, ne âlem buldu huzur.
Yýkýlýp gitti cihandan, dayansýn ehl-i kubur!)

Bir müminin ruhunun, ayrýlmasý bedenden,
Bir esirin, hapisten kurtulmasýdýr aynen.

Bir mümin vefat edip, kavuþunca Rabbine,
Geri gelmek istemez, dünyaya tekrar yine.

Yalnýz þehid olanlar, bundan müstesnadýrlar.
Onlar gelmek ister ki, tekrar þehid olalar.

Sýkýntý ve kederler, sarmýþtýr ki dünyayý,
Mümine hediyedir ölüm bundan dolayý.

Bir kimsenin dinini, mezarý korur ancak.
Ölümdeki sevinçtir, onu ferahlatacak.

Mümine, hayýrlýdýr ölümü, hayatýndan.
Çünkü mevtle kurtulur, dünya bataklýðýndan.

Ýnsanlar çabuk biten þeylere bakarlar hep.
Sonsuz kalacak þeye, bakmazlar, niye acep?

Ölüm, kulu Rabbine kavuþturduðu için,
Mümine hediyedir, iç yüzü budur iþin.)