Ahmet Mekki Efendi, âlim ve veli idi.
Vaazlarý, herkese pek çok faideliydi.

Ýstanbul’da Üsküdar, sonra da Kadýköy'de,
Hakiki bir müftülük yaptý bütün ömründe.

Dini bir sual için gelseydi biri halktan,
Hemen cevap vermezdi bir kitaba bakmadan.

Bulurdu o sualin kitaptaki yerini,
Bana buyururdu ki: (Al fetva defterini).

Uzun bir defter idi, ben alýp getirince,
O kimsenin ismini yazdýrýrdý ilk önce.

Sonra da, o suali ve onun cevabýný,
Yazdýrýrdý, fetvayý nereden aldýðýný.

Yani (Falan kitabýn, falan sahifesinde.)
Diye kaydettirirdi bana her seferinde.

O ilim deryasýnýn vefatiyle beraber,
Artýk kullanýlmadý fetva için o defter.

Zaten batmasý ile o ilim güneþinin,
Artýk gelen olmazdý bir fetva almak için.

Bir gün buyurmuþtu ki: (Veli vefat edince,
Feyz vermesi kesilmez, hatta artar bir nice.

Ve lakin meyyit ile baðlýlýk, pek tabii,
Kolayca mümkün olmaz diriyle olan gibi.

Kalb hastalýklarýna þifa ve deva olan,
Bakýþý ve sözleri, devam etmez de ondan.

Yani diri de olsa, ölü de olsa veli,
Yine de feyz vererek olurlar faideli.

Lakin diri evliya, ona nasihat eder.
Hatasýný düzeltir, vazifesini söyler.

Bu irtibat olunca, sevgisi fazlalaþýr.
Ondan feyz almasý da, böylece kolaylaþýr.

Ölü, yol gösteremez, hem de bir þey diyemez.
Kusurlarý olanca, onu da bildiremez.

Böylece feyz almasý azalýr, hatta durur.
Yani ölü veliden istifade az olur.

Meyyitten, rüya ile ders almak da, hiç olmaz.
Yani ilham ve rüya, dinde senet olamaz.

Çünkü ona, hayal ve þeytan karýþabilir.
Karýþmamýþ olsa da, tabiri gerektirir.

Bir rüya sahih midir, deðil mi, bilinemez.
Bu yüzden rüyalara, pek de güvenilemez.

Hakiki âlimlerin olmadýðý yerlerde,
Meyyitten feyz almaya çalýþmalý elbette.

Buna kavuþmak için, iman, yani itikat,
Ehl-i sünnet üzere olmalý ki, bu, ilk þart.

Sonra, Ýslamiyet’e sarýlmalý ihlasla.
Günah ve haramlardan kaçýnmalý pek fazla.

Bir çocuk, anasýndan önce faidelenir.
Sonradan, babasýna daha fazla güvenir.

Mektebe baþlayýnca, sýðýnýr üstadýna.
Bir sanata girince, sarýlýr ustasýna.

Aradaki sebepler, âdet-i ilahidir.
Ruhun kazançlarý da, aynen bunun gibidir.

Evvela ana-baba, sonra bir evliyadan,
Feyz alýnýr, en sonra Resul-i kibriyadan.)