Ali bin Muvaffak ki, alim ve veli bir zat,
Bir gün talebesine þöyle etti nasihat:

(Halis mümin odur ki, ödü kopar günahtan.
Ufak bir günah için, hayâ eder Allah’tan.

Kötü bilmez kimseyi, asla etmez su-i zan.
Bunun çirkinliðini bilmiyor çoðu insan.

Halbuki bir Müslüman, çok nafile ibadet,
Yaparak, ömür boyu eylese buna gayret,

Bunlardan kazandýðý o sevaplarý, yine,
Mesela terazinin konsa bir kefesine,

Öbürüne de bir tek su-i zan seyyiesi,
Konulsa, aðýr gelir iþbu günah kefesi.

Çünkü kul hakký olup, vebali çok büyüktür.
Ahirete kalýrsa, tahammülü zor yüktür.)

Bir gün de, huzuruna gelerek bir Müslüman,
Nasihat isteyince, buyurdu ki o zaman:

(Günah iþleyeceksen, iyice düþün, taþýn.
Allah’ýn gönderdiði bir rýzký yeme sakýn.

Ona isyan etmeyi düþünüyorsan þayet,
Onun mülkünden çýk da, baþka yerde isyan et.

Hem mülkünde oturup, hem rýzkýný yiyerek,
Hem de gördüðü yerde, olur mu isyan etmek?

Melekül mevt gelince almak için ruhunu,
Müsaade etme sakýn ve yanýndan kov onu.)

O Müslüman dedi ki: (Efendim, nasýl olur.
Ýmkan var mý hiç buna, melek nasýl kovulur?)

Buyurdu ki: (Öyleyse tövbe eyle durmadan.
Zira ölüm meleði ani gelir çok zaman.

Mezarda Münker-Nekir ismindeki melekler,
Gelirse, kov onlarý süale çekmesinler.)

Dedi ki: (Ey efendim, kovamam ben onlarý.)
Buyurdu ki: (Öyleyse hazýrla cevaplarý.)

Bir gün de bir Müslüman, gelerek bu veliye,
Rica etti: (Bana bir nasihat eyle) diye.

Buyurdu: (Bir günaha, deme sakýn bu ufak.
Sen onunla Rabbine asi oldun, ona bak.

Günahýn küçüðü de büyüktür, eyle hayâ.
Çünkü isyan etmektir o da Hak teâlâya.)

Birine mektup yazýp, buyurdu ki: (Evladým,
Ecel, hep ardýmýzdan geliyor adým adým.

Hesaba çekilmeden, görün hesabýnýzý.
Ölmeden tövbe edip, isteyin affýnýzý.

Zira kýyamet günü, mazeret kabul olmaz.
Tövbe için, bu günden müsait gün bulunmaz.

Herkes, amelleriyle gelir mahþer yerine.
Ýnsanlarýn halleri, benzemez birbirine.

Ne mutlu þu kula ki, çok azdýr günahlarý.
Ne yazýk þunlara ki, Arþ’a çýkar ahlarý.)