Muhibbullah Mankpuri, ilim ehli, büyük zat.
Bir gün, sevdiklerine þöyle etti nasihat:

Bir gün hazret-i Ali, ikindi namazýný,
Kýlmamýþtý ki gördü, güneþin battýðýný.

Öyle çok üzüldü ki namazýn geçtiðine,
Atýverdi kendini Resulün eþiðine.

Onun aðladýðýný görünce Fahr-i cihan,
Üzülüp, aðlamaya baþladý o da o an.

Sonra, dua eyledi âlemlerin Rabbine.
O anda batan güneþ, geriye döndü yine.

Buyurdu ki: (Ya Ali, kaldýr da bak baþýný.
Güneþ hâlâ batmamýþ, kalk da kýl namazýný.)

Allah aslaný Ali, kapýldý bir sevince.
Kalktý ve namazýný eda etti hemence.

Yine ayný þekilde, hazret-i Ebu Bekir,
Vitri kýlamayýnca, oldu çok müteessir.

Öyle çok üzüldü ve aðladý ki o buna,
Koþtu hemen Resulün mübarek huzuruna.

Sanki dünya yýkýlmýþ, o, altýnda kalmýþtý.
Göz yaþlarý sel olup, üstünü ýslatmýþtý.

Dedi: (Ya Resulallah, ben mahvoldum, ben yandým.
Zira kazaya kaldý gece vitir namazým.)

O Server öðrendi ki, namaz kalmýþ kazaya.
O dahi çok üzülüp, baþladý aðlamaya.

O esnada Cebrail, Rabbinden emir alýp,
Bir anda o Serverin huzurlarýna varýp,

Dedi: (Ya Resulallah, Sýddýk’a de ki þu an,
Affetti günahýný Allahü azimüþþân.)

Yine büyük zatlardan, Bayezid-i Bistami,
Gece ibadetinde, uyuyakaldý ani.

Sonra uyanamadý o sabah namazýna.
O kadar üzüldü ve aðladý ki o buna,

Hoþ geldi Rabbimize onun bu üzülmesi.
O esnada, gaibden duyuverdi þu sesi:

(Ey Bayezid üzülme, kusurun affedildi.
Hem de sana, yetmiþbin namaz ecri verildi.)

Peygamber efendimiz buyurdu: (Bir Müslüman,
Bir vakit namazýný, hiçbir özrü olmadan,

Bile bile kazaya býrakýrsa eðer ki,
Ateþte, seksen hukbe yanar o elbetteki.)

Hukbe, seksen ahiret senesinin ismidir.
Ahiretin bir günü, bin dünya senesidir.

O halde ey Müslüman, boþ geçirme vaktini.
Ýyi bil zamanýnýn, ömrünün kýymetini.

Namazlarý, vaktinde eda et ki bu günde,
Hiç piþman olmayasýn yarýn mahþer gününde.

Çünkü bir namazýný, bile bile terk eden,
Yani onu kýlmayýp, ölse kaza etmeden,

Kabrine, Cehennemden yüz pencere açýlýr.
Tâ kýyamete kadar, ona azap yapýlýr.