Hüsameddin Ahmed ki, büyük evliyadandýr.
Bu zat, namaz hakkýnda þöyle buyurmaktadýr:

Hadiste buyuruldu: (Namazýný, bir kimse,
Cemaatle kýlmaya eðer devam ederse,

Ýyilerle haþrolur o kimse mahþer günü.
Ve geçer þimþek gibi hem Sýrat köprüsünü.

Dertlerden, belalardan muhafaza olunur.
Ve bin þehid sevabý, o kula ihsan olur.)

Bir gece hýrsýz girdi, bir velinin evine.
Ve lakin bulamadý götürecek bir nesne.

Geri dönüyordu ki, üzüntülü ve meyus,
Bu veli onu görüp, oldu gayet huzursuz.

Dedi ki: (Abdest alýp, biraz namaz kýlsana.
Sabah bir þey gelirse, veririm onu sana.)

Hýrsýz (Peki) dedi ve, abdest aldý o zaman.
Gece, sabaha kadar namaz kýldý durmadan.

O sabah, zengin biri gelerek bu veliye,
Ýkiyüz elli altýn etti ona hediye.

O da, o altýnlarý, hýrsýza verdi hemen.
O dahi tövbe edip, vazgeçti bu iþlerden.

Hadiste buyuruldu: (Çocuklarý çok olan,
Ve tadil-i erkanla namazlarýný kýlan,

Hiç gýybet, dedikodu yapmayan Müslümanlar,
Kýyamette, benimle birlikte haþrolurlar.)

Bahaddin Buhari’nin halis bir talebesi,
Vardý ki, þu vakayý anlatýyor kendisi:

Ben, Kasr-ý arifan’da çiftçilik yapar idim.
Lakin Müslümanlýkla yok idi fazla ilgim.

Tam cehalet içinde geçirirdim bir hayat.
Yiyip içip yatmaktan, alýrdým sadece tat.

Behaeddin Buhari, giderken namazlara,
Beni görüp, tebessüm ederdi ara sýra.

Bir gece de rüyamda gördüm bu evliyayý.
Yaklaþýp verdi bana elindeki aynayý.

Bakýp gördüm aynada, kendi suretimi ben.
Ve lakin çok çirkindim, ben iðrendim kendimden.

Ertesi gün evime gelip sordu sadece:
(Rüyada, o aynayý kim verdi sana gece?)

(Siz verdiniz) deyince, buyurdu: (Peki niçin,
Yüzünü, o aynada gördün iðrenç ve çirkin?)

(Bilmiyorum efendim) diye ben edince arz,
Buyurdu ki: (Ne için kýlmýyorsun sen namaz?

Eðer ifa etseydin sen bu ibadetini,
Aynada, gayet güzel görürdün suretini.

Namaz nurdur, ýþýktýr insanlarýn kalbine.
Ýhlas ile kýlanlar, yakýn olur Rabbine.

Namaz kýlan kimsenin, kalbi olur temiz, pâk.
Namaz kýlan, yüzünden anlaþýlýr muhakkak.)