Abdülaziz Dehlevi, âlim ve veli zattý.
Bir gün, sevdiklerine, þu vakayý anlattý:

Abdullah bin Mübarek adýnda bir evliya,
Hacda iken bir gece, gördü þöyle bir rüya:

Semadan yeryüzüne, iki melek indiler.
Sonra, birbirleriyle hasbihal eylediler.

Meleklerden birisi, sordu ki diðerine:
(Bu sene, kaç Müslüman geldi bu Hac yerine?)

O dahi cevabýnda, þöyle dedi o zaman:
(Bu yýl Hacca gelenler, altýyüzbin Müslüman.)

Birincisi sordu ki yine ikincisine:
(Peki, kaçýnýn haccý kabul oldu bu sene?)

Dedi ki: (Bu kadar çok kimse Hacca gelmiþtir.
Lakin hiç birininki, kabul edilmemiþtir.

Fakat Þam'da, Ali bin Muvaffak diye bir zat,
Var ki, Hac sevabýný kazanmýþtýr o bizzat.)

Abdullah bin Mübarek, bu rüya üzerine,
O zatý bulmak için, yöneldi Þam þehrine.

Ali bin Muvaffak’ý sorarak ahaliden,
Hanesini öðrenip, yanýna gitti hemen.

Önce selam vererek, anlattý rüyasýný.
Dedi ki: (Söyle bana, sen þu iþin aslýný.

Sana, Hac sevabýný kazandýran iþ nedir?
Ne amel iþledin ki, kazandýn böyle ecir?)

Ali bin Muvaffak da, buna çok etti hayret.
Dedi ki: (Bilmiyorum, yapmadým bir ibadet.

Ayakkabý tamiri yapmaktýr asýl iþim.
Otuz seneden beri, Hacca gitmek isterim.

Üçyüz dirhem parayý, biriktirip nihayet,
Bu yýl, Hacca gitmeye etmiþtim halis niyet.

Lakin kýsmet olmadý bu sene de bana Hac.
Zira bir komþum vardý, gayet fakir ve muhtaç.

Bir gün gidip gördüm ki bu komþumun evine,
Et kokusu yayýlmýþ evinin her yerine.

Þaka ile dedim ki: (Et piþiyor ocakta.
Ýkram et de, beraber yiyelim þuracýkta.)

Ben böyle söyleyince, aðladý hüngür hüngür.
Dedi ki: (Çocuklarým, aç bekliyor üç gündür.

Bütün þehri dolaþýp, iþ aradým bir hafta.
Lakin hiç bulamadým uygun iþ, bir tarafta.

Bir yolun kenarýnda, ölü bir hayvan gördüm.
Zaruret miktarýnca, kesip eve götürdüm.

Yemek piþiriyorum çocuklara o etten.
Ýkram edemiyorum size de bu sebepten.)

Ben bunu öðrenince, çok sýzladý yüreðim.
Ve hemen düþündüm ki: Buna yardým edeyim.

Muhtaç olan kimseye, yardým eli uzatmak,
Nafile ibadetten, kýymetlidir kat be kat.

Abdullah bin Mübarek, öðrenince bu hali,
Buyurdu: (Çok isabet eylemiþsin ya Ali!)