Ubeydullah Serhendi, gönül dostu bir veli.
Nasihati, herkese olurdu faideli.
Bu zat buyuruyor ki: (Çok korkunuz Allah’tan.
Sakýnýn, çok sakýnýn her haram ve günahtan.
Nitekim evliyadan bir mübarek zat vardý.
Allah korkusu ile, her günahtan kaçardý.
Gençliðinde, bir kadýn geldi bir gün yanýna.
Konuþup, çirkin bir iþ teklif eyledi ona.
O bunu iþitince, kan beynine sýçradý.
Hiç cevap vermeyerek, oradan uzaklaþtý.
Ve baþladý kaçmaya o kadýnýn þerrinden.
O ahlaksýz kadýn da, koþtu onun peþinden.
Günah korkusu ile kadýndan kaçar iken,
Birden bire önüne, bir çukur çýktý birden.
Þöyle bir nazar etti, derindi içerisi.
Haram iþlemektense, yoktu baþka çaresi.
O edepsiz kadýn da geliyordu ardýndan.
O çukura atlayýp, kurtuldu o kadýndan.
Bu hadiseden sonra, geçti çok uzun yýllar.
Yaþý da ilerleyip, oldu hem çok ihtiyar.
Gençlikte yaþadýðý halleri düþünürken,
Bir ara hatýrýna bu kadýn geldi birden.
Duydu bir an nefsinin þöyle söylediðini:
(Niçin kabul etmedin onun o teklifini?
Peki deyip, o çirkin fiili iþleseydin.
Sonra da piþman olup, istiðfar eyleseydin.)
Nefsinden bu düþünce gelince kendisine,
Çok fazla üzülerek, þöyle dedi nefsine:
(Ey günahlarla dolu habis ve alçak nefis!
Senin böyle düþünmen, ne çirkindir ve ne pis.
Kýrk yýl önce, genç iken böyle düþünmedin de,
Þimdi mi düþünürsün, bu ihtiyar halinde?
Kýrk senedir çektiðin mücahede, riyazet,
Ne oldu gece gündüz o çalýþma, o gayret?
Gençken yüz vermedin de sen o adi kadýna,
Piþman mý oluyorsun þimdi o yaptýðýna?
Ey nefsim, sen ne alçak, ne hainmiþsin meðer.
Þu ihtiyar halinle düþünürsün bak neler.)
Öyle çok üzüldü ki nefsinin bu sözüne,
Günlerce rahat uyku girmez oldu gözüne.
Halbuki girmemiþti o günaha o zaman.
Sýrf bu düþüncesine üzülüp oldu piþman.
O kadar yükseldi ki bu piþmanlýðý ile,
Böyle yükselemezdi hiçbir ibadetiyle.
Peygamber efendimiz hadiste bildirmiþtir:
(Günaha tövbe eden, hiç yapmamýþ gibidir.)
Kalb gözüyle bakanlar, açýkça görürler ki,
Günah zehir gibidir, yahut da ateþ gibi.
Zehir yiyebilir mi bir insan bile bile?
Yahut tutabilir mi ateþi, eli ile?)
|