Abdülhakim Arvasi, ilim ehli, büyük zat.
Bir gün, sevdiklerine þöyle etti nasihat:

(Muvaffak olmak için, hem bu dünya iþinde,
Hem de yanmamak için Cehennem ateþinde,

Dinin emirlerini öðrenmeli en evvel.
Sonra da, ihlas ile yapmalý iyi amel.

Her iþi, dine uygun yapmalý ki muhakkak,
Yarýn hesap soracak her iþten cenâb-ý Hak.

Orada, herkes için olacak bir piþmanlýk.
Lakin olan olmuþtur, çaresi yoktur artýk.

Hatta piþman olurlar, Cennette olanlar da.
Zira sonsuz olarak derece var orada.

Derler: Niçin daha çok ibadet eylemedim?,
Ve niçin Allah için daha çok mal vermedim?

Lakin bu piþmanlýðýn, olmaz bir faidesi.
Herkes ne yaptý ise, önüne gelir hepsi.)

Bir gün de buyurdu ki: Allah dostu veliler,
Nasibi olanlara, feyiz ve nur verirler.

Resulullah buyurdu: (Ne ki varsa kalbimde,
Ebu Bekrin kalbine akýttým tamamiyle.)

O da, almýþ olduðu bu feyzleri, tamamen,
Selman-ý Farisi’nin kalbine verdi aynen.

Bu nurlar, kalbden kalbe akýp geldi bu karar.
Kýyamete kadar da, devamlý böyle akar.

Her kim arzu ederse, bu nurlara kavuþmak,
Bu zatlara inanýp, sevmelidir muhakkak.

(Muhabbet) kanalýyla zira gelir bu nurlar.
Onlarý sevmeyenler, bu nurdan mahrumdurlar.

Su, nasýl boru ile gelirse hanelere,
Bu da, (sevgi) yoluyla akýp gelir kalblere.

Eðer ki bir devirde, yok ise böyle zatlar,
O büyük insanlarýn yazdýðý kitaplar var.

Ne zaman ki, edeple o kitaplar okunur,
Okuyanýn kalbine, muhakkak akar o nur.

Lakin iki þartý var: (Muhabbet) ve (inanmak).
Bu þartlar mevcut ise, feyiz akar muhakkak.

Bir gün de buyurdu ki: (Vallahi Cehennem var.
Ve o müthiþ ateþte, yanacak çok insanlar.

Gayemiz, insanlarý kurtarmaktýr ateþten.
Dünyada, daha mühim bir iþ yoktur bu iþten.

Faydalý olmak için önce bu insanlara,
Ýslam âlimlerini sevdirmeli onlara.

Onlarýn kitabýný daðýtalým, verelim.
Ve asla kendimizden bir þey bahsetmeyelim.

Zira bahsedilecek bir halimiz mi vardýr?
Hem biz ölçü deðiliz, ölçü, o kitaplardýr.

Nasihati, evvela yapalým kendimize.
Zira mahþer gününde, hesap var hepimize.

Bu uðurda çalýþmak, en büyük ibadettir.
Bu yolda sýkýntýlar çekmek de, bir nimettir.)